İnsanlıktan nefret edip hissizleşmek istiyorum (okur musun lütfen)?

çok yoruldum aşırı yoruldum o kadar yorgunum ki ayakta duracak halim yok. Çok yıprandım. Ben 18 yaşındayım bu yaşta ne yaşamış olabilirsin demeyin yaşayan yaşıyor. Çocukluğumdan beri ailem ile sürekli kavga ediyoruz. Kardeşim var 5 defa bıçak çekti şu an yaşı daha 14 bir şekilde elinden alıyorum. Onlarca şey yapmasına bana küfürler etmesine rağmen ufacık kızsam üzerime geliyorlar. Ailem zorla istemediğim mesleği yaptırmaya çalışıyor. İnternetten para kazanırdım hep engel olurlardı. Ailede olmadı dışarıda hayat olsun dedim ÇOK ÇİRKİNİM. Kafatasımın arkası yamuk yüzüm büyük burnum büyük gözlerim yakın gözlerimden sağa ve sola dışarı taraf mesafe var gözlerimle ağzım arasında bile mesafe var. Hiç bir albenim yok. Fotoğraflarda iğrenç çıkıyorum. Herkes yüzüme vuruyor. Normal arkadaşım bile olmadı hiç. Herkes dışladı farketmeden dışlandım liseye kadar lisede fark ederek dışlandım. Hayattan kendim elde edemiyeceğim tek şey olarak yakışıklı bir çocuk olmak istedim ama olmadı. Fotoğraf çekinmek videolar çekinmek karizmatik bir çocuk olmak için çok uğraştım ama yok. Kaşlar bile adam akıllı düzelmiyor. Kocaman yüz var kafa yamuk olmasına rağmen büyük şapka bile takamıyorum. Dışardan insanlar normal görüyor ama hareketlerinden belli herkesin. Boyumda 1.74 de kaldı 14 yaşımdan sonra uzamam durmuş şaka gibi. Belki kızlar ile konuşmak tipe bakmaz dedim. Yazdım denedim bir sürü kişi denedim çirkin kız bile çirkin erkek istemiyor. Tiktoğa falan giriyorum o kadar çok yakışıklı erkek var ki aklım almıyor. İnstagram da da görüyorum herkes çok yakışıklı. Sokakta metroda görüyorum herkesin tarzı var kaşı kafası eli ayağı düzgün yakışıklı bir ben koca dünyada yapayalnızım. Artık kızlara yazmaktansa nefret etmek istiyorum kızlardan da erkeklerden de hissizleşirsem belki her şey yoluna girer diye düşünüyorum. Ama içimde hep bir umut var daha 18 yaşındayım 20 yaşından sonra yakışıklı olanlar var. Bu umut beni parçalıyor. Gün geçiyor değişen bir şey olmuyor. Arkadaşlarımdan bazen hoşlananlar oluyor benden yok. Aynaya bakmama sözü verdim kendime camlarda yansımama bile bakmıyorum artık. Kızlar tipe bakmıyor lafı da yalan. Bir erkeği kimse mi arzulamaz hayatta. En karaktersiz en meymenetsiz en pislik huylu tipe bile bakan bir şeyler yaşayan var. Ben çile çekmeye mi geldim bu hayata. İntiharda eskiden nefret ederdim şu an tek çare olarak görüyorum. Ahiret inancım beni alıkoyuyor intihardan onun dışında bir engel kalmadı artık. Ailem de 1 ağlar 2 ağlar 3. de onlarda unutur giderim. Ne olacak ki benim her gün ağlamamdansa onlar 1-2 ağlasın yeter. Allah yok mu ya görmüyor mu beni be nie görmüyor beni nefesim daralıyor göğsüm sıkışıyor artık

İnsanlıktan nefret edip hissizleşmek istiyorum (okur musun lütfen)?
Cevapla