Herkesten nefret ediyorum. Kabuğuma çekilmek istiyorum iyice. Dünyadan soyutlamak istiyorum kendimi. Ne yapacağım?

bende öyleyim senin gibiyim yalnızım kimsem yok hatta benim annem bile yok abim ablam yok bir tek babam var oda işiyle gücüyle uğraşıyor etrafımda hep iki yüzlü insanlar sahte insanlar var konuştuğum en yakın bir tane dostum var gerisi yalan insanlar yalan hayat yalan kabuğuma çekildim dışarıya adım atmıyorum çıkmam lazımsa arabayla gidip geliyorum geri evden adım atmıyorum ben bunları yapıyorum eee ne oluyor hiç bir şey ben dediklerimin hepsini yapıyorum yalnızım gerçekten çok yalnızım ama hayat öyle bir şey ki bu yaşadıkların ileride sana tecrübe olacak sen şimdi böyle hemen pes etsende bunlar sana ders olup ileride sana yaptırmayacak aynı hataya düşme yaptın diyecek ama şimdi elden avuçtan ne gelir nefret duyuyorsun herkesten ama nefret edince ne olacak her şey düzelecek mi hayat bu değil bir gün ölmek için yaşıyoruz o bir gün içinde neleri kaybediyoruz kırıp döküyoruz o bir gün gelsede kurtulsam diyorsun ya işte o günde hazır değilim diyecektin çünkü bunların hepsi bir sınav o sınavdan isyan ederek ayrılırsan o sınavdan kalırsan işte o zaman acıların en büyüğü ile karşılaşacaksın

hayatını yaşamak için insanlara ihtiyacın yok. ama kendini dünyadan soyutlama bence. bu hayat senin sonuçta istediğin gibi yaşayabilirsin. hayatının içinde olacak insanlara da karar verebilirsin. ama kendini soyutlarsan daha mutsuz olursun. nasıl istiyorsan öyle yaşa , hayatında kimleri istiyorsan onlarla görüş ama yaşamaktan vazgeçme