Hayır tabi ki de neden çocuk işi olsun ki. zaten bilimsel olarak bile yazı yazmanın plan yapmanın ya da hislerini dökmenin insanı geliştirdiği en az kitap okumak kadar faydası olduğu biliniyor. bu yüzden de günlük yazmak sadece çocukların yapacağı bir şey değildir. kendinizi daha iyi anlamanı sağar kendiniz ve duygularınız işle yüzleşmenizi sağlar. bu yüzden de oldukça faydalıdır. ama ben yazmıyorum günlük. en son küçükken 14 yaşlarında falan yazardım stres atmak için sonra bıraktım. bunun yerine kitap okumak daha iyi geliyor
Hayır, çocuk işi değildir. Her zaman, her yaşta yapılır.
Önemini anlamanız için şöyle söyleyeyim: 1930-40'lı yıllarda ailesiyle Hollanda'da yaşayan sıradan bir Yahudi kızı olan Anne Frank, her gün günlük tutardı.
Bir gün, Almanlar Hollanda'yı işgal etti. Alman askerleri Yahudileri toplayıp toplama kamplarına götürürken Frank, ailesiyle birlikte bir çatı katına gizlenerek yaşamak zorunda kaldı. Bu sırada sürgündeki Hollanda hükümeti, radyodan vatandaşların günlüklerle ve belgelerle Alman zulmünü kayıt altına almaları gerektiğini açıkladı ve bu açıklamayı dinleyen Frank, yaşanan bütün zulmü günlüğüne günü gününe kayıt altına aldı.
Bir gün Anne Frank ve ailesi Almanlar tarafından yakalanarak toplama kampına götürüldü. Anne Frank; 1945 yılının Mart ayında, henüz 15 yaşındayken Bergen-Belsen Toplama Kampı'nda öldü. Günlüğü ise savaştan sonra, ailenin yaşayan tek ferdi olan babası Otto Frank tarafından yayınlandı.
Anne Frank'ın Hatıra Defteri, 30'dan fazla dile çevrilerek dünyada en çok okunan kitaplardan biri oldu.
Yine bir başka örnek ise Mussolini'nin damadı ve İtalya Dışişleri Bakanı olan Kont Galeazzo Ciano'nun günlükleri. Ciano, İtalya'nın 2. Dünya Savaşı'ndaki rolünü, diplomatik ilişkilerini ve Mussolini hükümetinin özel diplomatik temaslarını 1939'dan 1943'e kadar günlüğüne günü gününe kayıt altına aldı.
Ciano, İtalyan meclisinde Mussolini'nin iktidardan indirilmesi lehine oy kullanınca 1943'te kurşuna dizilerek idam edildi. Ancak günlüğü, Almanların bütün engellerine rağmen eşi Edda tarafından Müttefiklere teslim edildi ve savaşın sonunda kurulan Nürnberg Mahkemelerinde, dönemin Alman Dışişleri Bakanı Joachim von Ribbentrop'a karşı yöneltilen "saldırı savaşı tasarlama suçu" için kanıt olarak gösterildi.
Günlük tutmak tabi ki çocuk işi değildir. Kişiye çok büyük faydaları vardır genel olarak. Her zaman, şu an olduğunuz kişinin günlüğünü tutmak zorunda değilsiniz, olmak istediğiniz kişinin günlüğünü de tutabilirsiniz.
Örneği; kilo vermek ve daha üretken olmak istiyorsanız kendinizi bu haldeyken hayal edin ve gün içerisinde neler yaptığınızı yazın. Olmak istediğiniz kişi nasıl besleniyor, yaşadığı olaylara karşı nasıl tepki veriyor, nelerden vazgeçmiyor? Bu beynininiz için oldukça etkili bir telkin yöntemi olabilir.
Çocuk işi degil fakat günlüğe saygi duyulan bir ortamda yasamak gerek. Sığ düşüncelere sahip olunan ortamda alay konusu olunabiliyor. Benim günlüğüm ifşa olmustu mesela. Kirli camasirlarimi yazamadim sonrasinda, hal böyle olunca biraktim. Her koşulda saygı önemli.
Hayır tabi ki de değil. Bence çok hoş bir şey. Günlük tutan insanlara hayranım. Ben kendim aşırı unutkan olduğum için tutardım bi ara unutkanlığım daha da artınca günlük tutmayı da unutmaya başladım 😂 valla tutan varsa aferin saygılar 🙃
Değil lakin zamanını çok alıyor insanın ve okuyanlar da muhakkak oluyor , onun için günlük yazarken zamanı güzel ayarlamak ve dikkatli olmak lazım, başkalarını kıracak satırlar yazmamak gerek
Hayır çocuk işi değil. Ben terapiye gitmek istemediğim için kendi duygularımı ve iç dünyamı anlayabilmek için başladım ve çok da iyi geldi. Sonradan okumak da ayrı hissettiriyor insana. Tabi hergin yazmıyorum. bir şey olduğunda, çok mutlu veya çok mutsuz olduğumda yazarım genelde.
Gayet normal. Büyük küçük diye kategorize edilmemeli bence.
1
0 Yorumla
Gizli Üye
(18-24)
+1 yıl
Hayır çocukça olduğunu düşünmüyorum. Yetişkin insanlar da günlük tutabilir ki bu bana göre güzel ve anlamlı bir şey. O gün içerisinde yaşananları yazıya dökerek anıları biriktirmiş oluyor insan. ☘️