Bu yalnızlık beni başka şeyler yapmaya sürüklüyor ne yapmalıyım?

Sorum kaldırılır mi bilmiyorum ama en azından buraya içimi dökmek istedim. Ben yalnız ve güçlüyü oynayan bir kadınım ama içimde annesiz bir çocuk var. Ağlamaya, başımı birinin omzuna yaslamaya o kadar ihtiyacım var ki. İnsanlar çok kötü kendi ailem bile en küçük bir eksiğimi günü gelir de bana karşı kullanır diye hep en güçlüyü en hatasızı oynadım. Kİ öyle de yaptılar. Annemi çok kucukken kaybettim babamın dayaklariyla büyüdüm. 4 erkek kardeşin 1 kız kardeşiyim ama asla destek görmedim. Kendimi her alanda geliştirmek istedim mani olmaya çalıştılar. Tabi tüm bunlar olurken 14 yaşında yaptırdıkları evlilikde çabası. Kızım var ve onun için yaşıyorum ama yemin ediyorum çok yoruldum bir omuza o kadar ihtiyacım var ki.