Bulunduğunuz yüzyıldan memnun musunuz?

Bulunduğum yüzyıldan memnun değilim maalesef aslında bunun nedeni daha çok insanlar ve dünya diyebilirim. ama en çok da bu ülkeden yaşamaktan nefret ediyorum. yani belki de başka bir ülkede doğmuş olsaydım farklı bir hayatım olmuş olsaydı o zaman severdim.

Bunların dışında insanların kalbi kötü olduğu için ve kötülük düşündükleri için de bu yüz yılı sevmiyorum. bu yüz yılda sevdiğim tek şey teknolojinin ilerlemesi oldu. bu yüzden de çıkarcı insanlar olduğu için başka sevdiğim konu yok.

Ben Fransa'nın akulistik/fantastik dönemlerine gitmek isterdim. Hiçbir sapıkça bir düş algılanmaksızın, hani şu dantelli tuvaletlerin giyildiği, tuhaf eldiven ve kocaman şapkalı kadınların olduğu dönem. Paris'te ressamların tuhaf tuhaf tablolar yaptığı dönemleri kastediyorum. İsa'yla ilgili bir sürü şifreli tabloların yapıldığı, her bir ressamın mesaj vermek istediği lakin, kilise yasakladığı için gizli mesajlarını tablolara yerleştiren ressamların olduğu dönemleri.
Gitmek istiyorum; ya Leonardo da Vinci ya da Van Gogh dönemine.
Gerekçesi belki de kaybolmuşluk yahut donakalmışlıktır; yabancılaşma kavramının işaret ettiğidir, onun sonucudur. Fakat kesinkesleştiğim; dünyaya, yapıp edilenlere, bin türlü kirli değerlere, sözde medenileşen dünyanın berbat hâline, insanlar için üretilen teknolojinin ve bilimin yine insanı katletmesine anlam veremediğim bir yüzyıla kendimi ait hissetmemektir hanımefendi.

Bulunduğumuz yüzyıl, önceki yüzyıllara kıyasla çok çok daha iyidir. Kadınlara oy hakkı tanınanı daha 100 yıl olmadı. Kölelik (pazarda alınıp satılma) bir önceki yüzyılda bitti. İnsan hakları diye bir şey yoktu ki. Siz yatın kalkın doğduğunuz yüzyıla şükredin.

O ailesini şikâyet eden birey de Orta Çağ'a postalamak isterdim. Eşkıyaların birine denk gelip hadım edilip köle tacirlerince satılmak üzere teşhir edilirdi de görürdü ebesinin tokmağını