Kaldığı yatılı yurtta tacize uğrayan var mı aramızda?

Çok güzel anlattın

çok teşekkür ederim. aslında biraz zaman geçip de geri bakınca çok daha net görülüyor bütün bunlar.

Evet aydınlanma yaşıyor insan

aslında bunları yaşamış kişiler olarak başkalarının en az etkilenmesini sağlamak gerek. ufacık şeyleri bile boşuna travmalarla yaşamasınlar. çünkü hakkaten birçoğu hiç kalıcı sorunlar değil. hatıra gibi gelip geçebiliyor eğer fiziksel acı vermiyorsa ve vücuda zararı olmadıysa.

Benim ki yönelimimi etkiledi

benimki de sanıyorum etkiledi. ama emin de olamıyorum. belki de zaten bu arzular bir şekilde içimde vardı ki kaçmadım ve büyükler benim yanımda olmak istedikçe onlardan onay almak, onların hoşuna gitmesi, onların beni beğendiğini istediğini hissetmek de hep kendine göre bir hoşnutluk verdi.

Bende hiç öyle rahatsız olmadım bilakis hoşuma gidiyor du

demek aklın yolu birmiş ama işte seneler sonra bunun taciz olduğunu bazı insan duyup çok sonra şok geçirebiliyor. bunun üzerine de yaşamı sarsılıyor. buna engel olmak mümkün olsa keşke. hoşuna gittiyse gitmiştir abartıp trajediye dönüştürmemek lazım.

Ama işte şu an ki durumumu etkiliyor

Bu yorumun altı destan gibi oldu şuradan ayrılsak mı acaba?

Çünkü galiba konuşacak uzun uzun konularımız var.

bir şey daha soracağım: tarikat yurdu muydu yoksa normal mi? genelde hep dincileri suçluyorlar ama benim durumumda dinci falan yoktu ortada. herkes normal gündelik yaşamındaki büyüklerdi.

Tarikat yurdu

hmm anladım. ama en azından hoşuna gitmiş olması güzel. seni üzmemiş. daha ayrıntılı paylaşmanı (ve paylaşmayı) isterim.