Hep aile yanında olmak?

Annemle babamı birbirine birakirsam cok fena seyler olur. Abimi ikna etmeye calisirim anca

Kavga mı ederler

Kavga basit kalır. Dönüşü olmayan seylerden bahsediyorum. Ortada çok kirli bir gecmis var ve annem unutamiyor babamin yassttiklarini. Şu an hepimiz ayni evdeyiz ama ne cekiyorum bi bilsen. Okul desen yok. burada arkadas desen o da yok. İş yok. Ve her gün evin icinde kavga. Abim gitti kurtuldu. Okulu uzaktan oldu ama inat etti dönmedi. Ve ihale yine bana kaldı. Kıskanmiyorum ama imreniyorum abime. Dün ben evde kavga yatistiriyorken abim arkadaslariyla kendi dogum gununu kutluyordu.

Aynı şeyleri yaşıyoruz hemen hemen baban ne yaşattı annene

99 depreminde annemi hamile haliyle evde birakip yalın ayak kaçmış. Babamın kardeşi annemi sözlü olarak taciz ettiğinde yanlarında olmasına rağmen anlamamazlıktan gelmiş. Odanın ışığı yanıyor diye niye israf ediyorsun diyip annem arkasini dondugu sira arkadan tekmeleyip yere dusurmus (yine hamileyken). Ve daha birçok şiddet var. Abim buyuyunce korktu yapmiyor eskisi gibi ama basbasa kalirlarsa yine yapar. Bunca şeye rağmen niye boşanmadı dersen eğer, arkanda sana sahip çıkan bir ailen yoksa üstüne bir de okutulmamışsan elin oğlunun kahrını çekiyorsun böyle. Senin basindan neler gecti peki

Ben de anne babasız annanme dedemle büyüdüm annannem sinir hastası beni çok dövdü işkence etti bıçakla popoma vururdu keskin yeriyle orası kabarırdı arkdaşlarıma gösterirdim pantolonumu indirip bakın ne yaptı diye. Elektrik süpürgesinin kablosuyla sırtıma vura vura işkence ederdi son güç. Bıçakla kovalardı çok dayak yedik. Ettiği küfürleri saymıyorum bile. Okula giderken insanlar annelerinin ördüğü mis gibi saçlarıyla gelirdi ben ütüsüz önlükle aç susuz otobüslerde baygınlık geçirerek eve giderdim. Yemek yemeyeceksin 0. Sıpası evi temizle der öğle arasında eve gittiğimde evi temizler öyle giderdim baygınlık geçirerek. Senin söylediğin dövmeyi sövmeyi hen daha dünyada yokken dedem annanneme yapmış o da bütün acısını çocuklarından ve annesiz babasız benden çıkardı

Birine daha yazmistim ayni yanıtı. Rvrt, bende isterdim valizimi toplayıp heyecanla okuluma gitmeyi ama dogdugun ev kaderin. Hayatimi yasayacak firsatim olmadi hic

Benzer şeyleri yaşıyoruz aslında sende kendimi gördüm herkes çocuk dogurmamali bu arada kac yasindasin ne okuyosum mrk ettim

19 a giricem. Fen bilgisi ogretmenligi okuyorum. Sen?

Yaa ben 23 yaşındayım cocuk gelisimi okuyorum bende Allah kolaylik versin 🥺

Peki sen de mi hep ailenle yasayip tercihlerini onlara gore yapmak zorunda kaldım :(

Kaldın*

Ya benim zaman zaman gittigimde oldu 2 sene falan uzak yerde yasadim ama nekadar uzakta olursan ol yine aklin ailende oluyor surekli kavka etmemize ragmen mesela şu an tibbi sekreterlikten atandim annemin yaninda kalmak zorunda kaldim calistigim parayida ona veriyorum ev alabilmek için :( suanki kaldigimiz evde bi odam bile yok bana bukadar bile değer verilmiyor yani 2+1 ev babam uzakta zaten biri annemin odasi digerinide annem kendi çalışma odasi yaptı... :(

Abla aslinda bizim gibi ailesel sebeplerden istedigi hayati yasayamayan o kadar kisi var ki. Duygusal ve duyarli oldugumuzdan mı, cinsiyetimizden ötürü evlenene kadar ailemize zimmetli oldugumuzdan mi bilmiyorum ama bunun mağduriyetini de genelde kızlar yaşıyor. Eğer ahiret yoksa ve bu çileyi boşa cekiyorsak gercekten cok uzulurum. Ben ne yapiyorsam anneme olan sevgimden ve allah korkumdan yapiyorum. Ben de bilirdim bencil olup sefa sürmeyi...

Bazen erkek olmak istersin..