Ülkenin ciğeri söndü, insanlar nasıl gülüp eğlenip alışveriş merkezlerinde gezebiliyolar?

1999 depremin de enkaz altında çıkardılar beni 18 yaşındaydım. Depremden 1 hafta 10 gün sonra millet galasaray maçına bakıp içip gülüp eğleniyordu. Deli olmuştum. Deprem de ölseydim demiştim kendi kendi me. Sana bi şey diyeyim mi. Hayat devam ediyor. Ne kadar erken hayata dönsek o kadar iyidir. Yapacak bir şey yok. Git bi kaç kuruş yardım yap rahatla. Başka hiçbir şey yapamazsın.

Anlık sevinçler yaşamamız veya gülmemiz bu olaya üzülmediğimiz anlamına gelmez. Her gün binlerce insan ölüyor o zaman evde oturup ağıt yakalım sürekli. Depremi, oradaki çürük binaları yapan sen değilsin. Bu konuda vicdan azabı çekmene gerek yok. Yapabiliyorsan yardımını yaparsın hayatına devam edersin. Tüm dünya üzülüp ağlasa bile ölenler geri gelmeyecek...

Hayatın gerçeği bu. Insanlar ölür. Ben ve sende öleceğiz. Ona bakarsan her gün aglamamiz lazım.
Hem kimsenin kalbinin içini bilemezsin.
Belki de dediğin gibi vicdansızlardır. Her şeyin hesabını tutan biri var belki öfke değil onlar için üzüntü duymalisin.