Neden her güzel şeyin bir sonu olmak zorundadır?

Bir erkek olarak ben de bazen anlattığın gibi düşünüyorum. Kendi çevremi sevmiyorum çünkü örnek olan insan yok. Sevdiğim insanlar ve sevdiğim tüm şeyler uzakta. Galiba mutluluğuma sadece uzakta ulaşacam. Bu hayatta her şeyin bir sonu olur ve hayat devam eder. Aslında çok mantıklı ama eğer yanında her zaman çok sevdiğin bir insan yoksa o zaman sabır etmek çok zor çünkü bu sabır etmenin sonu bir türlü gözükmüyor. Sevdiğin birisini yılda sadece bir kez görüyorsan o zaman ne anladın? Biraz görüyorsun ve vedalaştıktan sonra sürekli onu düşünüp onu özlüyorsun ve yine görmek için önümüzdeki senenin hemen geçmesini istiyorsun. Eğer sadece o kısa süre içerisinde mutluysan ve bu hayata tatilden tatile bakıyorsan o zaman bir kelebek gibi yaşıyorsun. Ben yine de umudumu kesmiyorum çünkü birisiyle evlenirsem o zaman her zaman sevebileceğim birisi olur.

Evet boşluğa düşüyorsun onca güzel şeyden sonra. Beraberdiniz birlikte yaşıyordunuz vakit geçiriyordunuz. Daha dün beraberken bugün yanında değil.

Bence bu dediğin ayrılıklar falan olmasa bunun kıymetini anlamayız. Düşünsene hep beraber oluyorsun tadı çıkar mı?