Sizce bu durumda ne yapabilirim?

Ya bi git Allah aşkına çok kolay değil mi para kazanmak? Ben memur olucam en fazla olabilirsem o da şayet ve bu ayrı olmamız için yetmeyebilir. Ayrıca annem için üzücü olabilir ama ben kendimi resmen olgunlaşmış hissediyorum, diğer arkadaşlarımın yanında. Hislerimi anlayan kimse yok yanımda, yapayanlızım.

Ayrıca zengin koca avında değilim, sadece durumu iyi biriyle evlenmezsem olacakları söylüyorum

Ve yobazdan kastın nedir?

Örümcek beyin mi. of şu laflar sıktı artık. Ayrıca sen tos pembe hayallerde yaşamayı bırak durumu benim gibi olan biriyle muhtemelen ailem benimle kalacak ve evliliğimiz kesinlikle böyle olursa kötüye gider. Neyse seninle tartışmak istemiyorum herkes kendi fikriyle yaşar

İçimde sıkışan duyguları rahatça yaşamak istiyorum. Ama ben kendimi üniversiteli gibi bile hissetmiyorum, kimsem yok beni anlayan. İyi bir arkadaşım da olmadı üniversitede. Öyle yanlız hissediyorum ki

Üzerimde büyük bir yük hissediyorum ve biraz rahatlamaya ihtiyaç duyuyorum

Çıksam napıcam ki? Kimsem yok buluşup takılacağım. Yanlız gezmeyi sevmiyorum

Ya geçen yıl hazırlık okuyanlarla birlikte okuyorum. (Hazırlığı atladım) herkes zaten çoktan birbiriyle aşko kuşko olmuş. Diğer tiplerle de pek uyuşamadım işte olmadı kısacası. Pek ortamım da yok

Burdur'dayım, çok detay vermek istemiyorum. Fazla şey söylersem beni tanıyıp bunu görenler tanıyabilir, bunu istemiyorum.

Liseden sadece bir arkadaşım var. O da farklı şehirde okuyor ve şimdi ailesinin yanına döndü. O tam hayalimi yaşıyor. Ne yazık ki çok konuşmuyoruz da. Yani o konuşmuyor, o yazsa benim anlatmak istediğim çok şey var ama yazmıyor. Sanırım yeni arkadaşlarıyla meşgul