Geçmişin izleri silinir mi?

Benim çok kötü bir hayatım oldu. Annem beni hep diğer çocuklarından ayırdı. Ablam ne zaman arkadaşları ya da akrabalar gelse sohbet ettiklerinde beni kovdular 22 yaşındayım bu hâlâ böyle. Hep dışlandım. Arkadaşlarımdan çok büyük kazık yedim. Akrabalarım hep laf soktu. Ablamla dışarı çıktığımızda abla dediğimde insanlar hep şaşırdı ben ondan büyük görünüyormuşum.. Ablamı o kadar kıskanıyorum ki onun kıyafetleri bana olmuyor bile. Onun güzelliği bende yok. Abim deseniz hep aşağıladı beni. Annem kapalı olduğum için oje sürmeme laf ediyor. Temizlik yaparak yemek yaparak kafa dağıtıyorum bölümümün bir geleceği bile yok. Bazıları gibi burslu okul da kazanamadım zekâm da yok. Dün gece bir kâbus gördüm geçmişimle ilgili. Lisedeyken alt komşumuz en yakın arkadaşımla sinemaya gittik. Dönüşte otobüste taciz edildim sonra da param çalındı. Eve döndüğümde daha büyük bir kıyamet bekliyordu beni. Dostum dediğim insan sırlarımı yaymış. Teyzemden tokat yedim. Annemin ağlayışı falan sonra birden uyandım. Mutfağa su içmeye gittim o kız aklıma geldi keşke yaşadıkları yetmeseydi benim gibi tokat yeseydi o da diye düşündüm ondan nefret ediyorum. Ben ilk aşkımla olamadım. Yillarimi karakterimi kişiliğimi insanlığımı feda ettim ben herkesin hayatı mahvolsun istiyorum ben mutsuzsam herkes öyle olsun istiyorum ben böyle biri olmakta hiçbir sakınca görmüyorum.