Sizce kızlarla tanışmayı bırakmalı mıyım bu olaydan sonra?

Bugün pastanede çalışan birine tanışma teklif ettim "bu şaka mı, sinirden gülüyorum şu anda, neyse daha fazla uzatmayalım" gibi şeyler söyledi.

Beni üzen şey bu kızın hayır cevabı olmayacaktı. "Buraya tekrar gelmezseniz olur mu" gibi bir şey dese de canım sıkılmazdı. Ama bir insanı rencide etmenin ne önemi var ki?

Beni üzen şey artık dışardaki hiçbir kadına yardım edemeyecek olmam. Ben çok insancıl biriydim ama bu yaşadığım olay buna nokta koydu. Gözümü açtı.

Kızların erkekleri terslediğine dair algı yapıldığını düşünüyordum ama gerçekten kibarca ve doğru kelimelerle yaklaşan birilerini aşağılayan kızlar da varmış.

Belki duygusal yaklaşıyorum ama belki birileriyle konuşmak iyi gelir diye yazıyorum bunları.

Bu yazdığım şey de kadınların umrunda olmayacak biliyorum, fakat kalplerinde bir yere temas etmesini çok isterdim.

Farkındalık denen şeye de inanırım. Farkındalık gibi bir şey kadınlar için olmasaydı kadınlar psikologa gitmezdi uzun seneler. Baştan bırakırlardı.