Aileyle din tartışılmaz mı?

Ne zaman dini düşüncelerimi dile getirmeye çalışsam dinlemeyip böyle şeyler söyleme, günah gibi şeyler demeye başlıyorlar. Tam konuşmaya başlayacağım ters bir şey dediğim anda tövbe de öyle denmez demeye başlıyorlar, daha konuşmaya başlamadan böyle demeye başlıyorlar. Normalde umrumda değil, ama sıradan birisi olsa bir şey hissetmezdim. Ama karşımdaki kişi annem olunca fikirlerime önem vermemesi değersizmişim gibi hissettiriyor, tek dinde değil. Başka konularda da böyle, neredeyse 6 yıldır dinsizim ve hayatım boyunca hiç kendimi müslümanmışım veya bir dine aitmişim gibi hissedemedim. Anneme 6 yıl boyunca en başından beri sürekli dinsiz olduğumu söylememe rağmen hala beni müslüman sanıyor. Bugün dalgasına gülerek "Senin içine şeytan girmiş." gibi şeyler söyledi, hadi başkası dese neyse de annem dalgasına dahi söylüyor olsa komik değil. Öyle muhafazakar, dindar veya yobaz birisi falan da değil. Ama öyle işte, arkadaşıma söylediğim zaman ailelerin düşünceleriyle çocukların düşüncelerinin uymadığını, o yüzden öyle şeylerin aileyle tartışılamayacağını söyledi. Kuşak çatışması herhalde, sinir bozucu.