Dertleşmem lazım sanal arkadaşlarım moral verir misiniz (hayatımı kısaca anlattım) ?

Ben bu hayata dışlanmak için gelmişim hayat hikayemden başlayalım bakalım. Ben doğmadan önce ailem acayip zenginmiş öyle böyle değil yani bahçeli lüks evler, kimsede olmayan araçlar derken bahçivan patronun karısıyla (patron dediğim o zamanların para babası) kaçınca, paralarla birlikte tabii. adam dayanamayıp ölüyor falan manevi oğlu olan amcama ve oğullarına kalıyor borçlar o borçların içinde birde müsibet ben ortaya çıkınca (amcan ve babam çok bağlılar dedem zamanında felç melç geçirince okulu falan bırakıp birlikte çalışmışlar falan evlerimizde yan yana zaten ki annemden çok amcamla yengem baktı bana) annem aldırmak istiyor aldıramıyor djjfkgkhkg e bari düşüreyim diyor hopluyor, zıplıyor şu günlerde adı sakara çıkan, hergün düşen ben o zamanlar maalesef düşmüyorum. küçük abim bana müsibet der sürekli adım müsibet olsun. Ailem bu günlerin hıncını zaten yaramaz olan benden bir önceki abimden çıkarıyorlar hergün üstünde sopa kırıyorlar en sonunda aslında çok yakışıklı ve elektrik olmadan tv çalıştırabilecek zekada olan abim psikolejisini bozuyor ben 3-4 yaşlarındayken abimin de hem hasta hem ergenlik zamanına geliyor her gün evde abartmıyorum babam yokken kavga olurdu annem bayılma numarası yapardı ben evden kaçmaya çalışırdım kapıya boyum yetmezdi falan amannn derken okula başladık 2 ay okula gidemedim 2 ayın sonunda okula gittiğimde sınıfımı değiştirdi müdür derya hoca müdürle kavga etti bu çocukta ışık var diyerek çok zeki falan filan sonra elma boyattırdı herkes normal boyadı ben rengarenk boyadım jdkfkgkg kadın pişman oldu. 2. sınıfa geçtim tüm tramvalarım bu yıl henüz 5 yaşındayken geldi çünkü öğretmen değişti yerine gelen kadın sessiz sakin olmama rağmen hergün yeşil yüzüğüyle kafama samankafa diye vururdu zengin çocukları severdi ama birgün konferans salonunda 500 kişinin içinde ağlamıştı hiç unutmam herkeste gülmüştü falan o kadın gittikten sonra ben ilk denememde Türkiye 5. si mi ne oldum çünkü yerine gelen öğretmen baba gibiydi ailemden daha çok sevdi beni iyi ki vardı. Diğer çocuklar çalışkanım diye sadece kopya için gelirlerdi yanıma sevmezlerdi hatta okulun popüler bir kızı vardı onun sevdiği çocuk birgün kolumu tuttu diye tüm yıl dalga geçip ezmişlerdi dmfkck, ortaokuldada öyle, lisede yine çalışkanım ve bence güzelleşmeye başladım çokta güzel sayılmasamda bir kere ünlü bir oyuncu uzunca bir süre bana bakmıştı çekici ve sempatik olduğum söylenir sık sık okuldakiler benden nefret ediyorlar tanımadığım kişiler bile omuz atıp göz çeviriyor falan erkekler ise ilk başta hepsi yalakalık yapıyorlardı çantamı montumu bile yaşıyorlardı sonra anladılar yüz vermiyorum tek derdim okul (başka çarem yok çünkü) onlarda egolarına yedirmeyip dışlamaya başladılar off çok sıkıldım okumasınız zaten