Sürekli bir şey yapacakken ailenin tepkisinden, düşüncesinden ve tavırlarından utanmak ve korkmak NEDEN?

O kadar doluyum ki anlatamıyorum kimseye size anlatabildiğim kadar anlatıcam. Mesela ben şimdi okulda bahçede top filan oynuyorum siz düşünün ama içimde bir korku veya utangaçlık var. Annem ya da babam ya da bir aile bireyim beni izliyor mu?, diye. Bunu yaşayanlar hisseder sadece. Mesela bilgisayardan oyun açıyorum, birisiyle konuşacağım ona bile bir korku veya utangaçlık var. Okul arkadaşlarımla yazışıyorum annemin veya babamın onlarla konuştuğumu görmesinden bile utanıyorum. Hayatta bu yüzden istediğim ve haklı olduğum konuları yapamıyorum. Bir işlediğim suçu ailemden birisinin görmesinden veya duymasından korkuyorum; hesap vermekten "niye yaptın?" demesinden. Bu yüzden sosyal ortamlarda hep ikinci plana atılıyorum. Her şeyi özgürce yapamadığım için sesiz bir kişiyim ve utangacım. Kimseye zararım dokunmaz ama mesela aile bireylerinin olmadığı bir ortamda (onların olmadığına eminim) istediğim şeyi yapıyorum sesli de konuşabiliyorum ama işte dediğim gibi o kadar doluyum ki anlatamıyorum. Sadece bunlar değil, aile içi problemler, hastalıklar var ve çocukluğumdan beri böyleyim. Bir yakınımın tanıdığı birisi benim yaptıklarımı görünce bile utanıyorum. Burada benim ismimi gizlemeden paylaştığımda bir tanıdığımın görmesinden utanıyorum, düşünün. Whatsapp profilime fotoğraf koymaya, instagram vs kullandığımı belli etmeye bile utanıyorum. Açtığım an herkesi tüm tanıdıklarımı engelliyorum bir arkadaşımla. Annem vs yanımdayken denk geldik mi konuşamıyorum bile. Hemen ondan uzaklaşıyorum soğuk davranıyorum. Bu dediklerimden sizce nasıl kurtulabilirim? Umarım aranızda yaşayan olmaz ve yaşamaz.