Rezil oldum komşularıma küçük çocuğum yüzünden yoruldum anne olmaktan nefret ediyorum dayanamiyorum ne yapacam bundan sonra?

Utanıyorum çok utanıyorum yerin dibine girdim çocuğum altına yaptı temizledim sarıldım elbiselerini makineye attım temiz elbise giydirdim ağlıyor durmadan ağlıyor sarılıyorum seni seviyorum sen değerlisin diyorum çok ağlıyor susturamadım ağzımdan burnumdan getirdi bazen vurdu bana yinede alttan aldım anlamaya çalıştım onu ama yoruldum ona yardım etmeye çalıştıkça ondan dayak yiyorum ben bu kıyafeti giymem dedi idare et diger elbiselerin nemli dedim tepindi zipladi ayaklarıyla yerlere vurdu susmuyor kafamı s*kti boğuluyorum sabrettim komsular geldi evim temiz değildi utandım yerin dibine girdim eve girmek istediler musait değil dedim çocuğumla konuştular bluzumun altı yirtikti çok utandım berbat görünüyordum

Anne olmaktan nefret ediyorum küçük çocuktan dayak yemekten nefret ediyorum çocuğumun bağırtılarını çekmekten nefret ediyorum

Keşke anne olmasaydım boşanıp çocuğu babasınamı bıraksam elimden gelen herseyi yapmama rağmen ne ev hanımı olmayı nede anne olmayı beceremedim evi temiz tutamıyorum beceriksiz bir kadınım çocuğum olmasaydı tertemiz olurdu ev kocayıda sevmiyorum ikiside olmasın hayatımda nefret ediyorum anne olmaktan olmuyor benden olmuyor