Ben niye devamlı insanlar tarafından evde kalmış muamelesi görüyorum?

24 yaşımdan beri iş ve sosyal çevremdeki tüm insanlar bana evde kalmış muamelesi yapıyor. Çirkin de değilim gayet güzelim. Bu duyguyu bana yüklediler ve ben kurtulamıyorum yıllardır. Ömrümü çürüttüler yaa! Psikolojimi bozdular!

Düşün yaa, 24 yaşımda başladı. O yaşta evde mi kalınır? İşe yeni başlamıştım benim konumumda gözü olan bir kız bana yaşımı sormuştu ve "ben senden gencim sen evde kalmışsın" demişti. Ne alakaysa diye şaşırmıştım. Meğer onun hoşlandığı adam benden hoşlanıyormuş. Ben red ettim adamı , onlar nişanlandı.

Sonraki işyerlerimde de hep bu oldu hep, 26 27 yaşlarında bile evde kalmış kız muamelesi gördüm. Benden küçükler evleniyordu ve bana evde kalmışım gibi imalarda bulunup ego tatmini yapıyorlardı. Ben de gülüp geçiyordum ama o duyguyu içime ekiyorlarmış. İşte sevgililer günü geliyor "Herkese çiçek gelmiş bi tek sana gelmemiş inşallah bigün sana da gelir" diyolar falan. Çevremde küçük kızlar aceleyle yeni tanıştıkları insanlarla evleniyorlardı ve bana acıyarak bakıyorlardı niye hayatında kimse yok diye. Hayatıma biri girince de sanki benim bunu bulmam mucizeymiş de kaçırmamam lazımmış gibi konuşuyorlardı. Tersliyorum bu sefer daha ileri gidiyorlar.

Ne zaman biriyle görüşmeye başlasam , "hah buldun birini bu senin son şansın köprüden önceki son çıkış bunu iyi değerlendir" diyenler oluyordu. Yahu ben çevremdeki çoğu kızdan güzelim niye evde kalayım? Bunu herkes yapıyordu. Çıktığım adamlar da niyeyse sanki ben evde kalacakmışım da son anda beni kurtarıyormuş gibi davranıyorlardı. Aniden vazgeçip sebepsiz terkedenler vardı. Kimi beni aldatıyordu falan. Biriyle çıkıyordum onun kız kankası bana " sen ondan kariyerlisin ondan zenginsin onda ne buluyorsun , evde kalma korkusu mu yaşıyorsun?" dedi. Bu nedir arkadaş yaa?

Meslek değiştirip kariyer yapıyorum, "zengin koca bulmak için mi?" diyorlar. Tatile gidiyorum "birini bulabildin mi?" diyorlar. Beni boşanmış adamla tanıştırmak istiyorlar istemeyince "30 dan sonra sen bekar erkek bulamazsın 30 dan büyük erkekler çıtırlara bakar , sana bakmaz , sen boşanmış adamı kabul et yoksa evde kalırsın" diyorlar.

Miras davası için ünlü bir avukat tuttum avukat bana "sen niye bekarsın kaç yaşındasın pek de güzelmişsin, isteyen mi yok sen mi beğenmiyorsun, birini tanıştırsam tanışır mısın?" diyor. Acır gibi bakıyor. Ayyy delirecem artık yaa delirecem!

Yıllardır bu tavırları yaşıyorum 24 yaşımdan beri yıllardır bana evde kalmış muamelesi yapılıyor. Bu nasıl bir saçmalık yaa? Resmen böyle diye diye toplum beni bu psikolojiye soktu. Psikolojimi mahvettiler! O mod'a soktular beni!

Allah belalarını versin hepsinin!