Asıl Mesele Nedir?

Asıl mesele seviyor muyum sevmiyor muyum arasındaki o köprünün tam ortasında çaresizce kalmaktır. Ne kadar düşünürsen düşün, olumsuzluklar fazla olmasına rağmen hislerini de yabana atamazsın zaten köprüyü yarılamıssin geri dönmeyi kendine yediremezsin son bir kere daha denemek üzere keskin köprüden geçersin sonunun gül bahçesi olduğunu var sayarak. Geçmek isterken türlü türlü imtihanlarla sınanır durursun, ya bir adım daha atsam mı ya da bu kadar acı yeter dönsem mi diye. Sürekli araçta kalmaktır mesele. Ama azimli isen devam edersin elbette, devam da etmeli insan içinde üste kalmaması adına, belirsizliği belirlemek adına devam edersin. Ama sonu gül bahçesine çıkmaz çoğu zaman. Asıl mesele emek verdiğin kişi o köprüden seni bir el uzatıp kurtarabilirdi ama senin o zorluklara tek başına mücadele etmeyi seçen bir korkak oldu.

Asıl mesele dengini bulmaya çalışırken kaybolmak. Bu yolda çok kötü deneyimler de elde ediyorsun, iyi ki yaşamışım dediğin şeyler de oluyor. Hepsinin ucu bir yola çıkıyor aslında. ‘Dengini bulmak’.
Deniyoruz, devam ettiriyoruz hatta yeri geliyor bitiriyoruz. Herkes hayatında en az bir kişiyle bir yola çıkıyor, yol kısa veya uzun farketmez. Farketmesekte amacımız belli. Bu kişinin bize uygun olup olmadığını anlamaya çalışıyoruz. Bir yola girdiğinizde iyi kötü bütün olaylar tek bir neden altında toplanıyor. Bu benim için ‘dengini bulmak’tır. Başkası buna çok başka bir başlık koyabilir. Şahsen benim asıl mesele kendi açımdan baksam bile aynı. İyi kötü herkesi, herşeyi bu amaç içinde kaybedip kazanıyorum.

Asil mesele her seyi cok buyutmek benim gozumde. Hayati normal yasayamamak, gorememek. Pes etmek, cabuk yorulmak, fazla buyutmek. Yeni uyandim, pek toparlayamadim kelimeleri:/