Çok sıkılıyorum hayatımda kafa dengi birisi yok?

Merhaba arkadaşlar gece saat neredeyse 4 olacak uyuyamadım üniversite 2. sınıfım şu an hayatımda derslerden ve kodlamadan başka hiçbir yenilik yok kendimi gereksiz hissediyorum. Sınıf arkadaşlarımla aram yok bildiğiniz yalnızım. Bu başlığı da dertleşmek için biraz hafiflemek için yazdım. Belki birinizden akıllı bir fikir ala bilirim diye. Hergün ama hergün yarın ne olacak ondan sonra ne olacak nerede çalışacağım geleceğim ne olacak acaba beni seven bir kız olacak mı gibi soruları tekrar tekrar kendime sorarak kafayı yeme durumuna geldim. Ne yapayım aga ben böyle yaşamak istemiyorum hayatda 2 dakika sonra ne olacağı belli değil belki birazdan hayata veda edeceğim belki de başka bir zaman. Çocukluğumuzdan beri yalnızca ve yalnızca çalışmak için yetiştirildik anca ders anca iş kendine zaman ayıramamak. Bide son olan olayları görünce başka insanların derdini de çekiyorum istemsizce çok üzülüyorum. Galiba anksiyete bozukluğum var.

Kampüste herkes keyif yapıyor arkadaşlarıyla sevgilisiyle ben tüm günü yurtta öyle boş. Kimse aramıyor "Sen de gel buluşalım bir şey yapalım" demiyor. Ben böyle işin taa ortasına edeyim gerçekten Allah kahr etsin bıktım artık yeter kafama sıksam değişecek bir şey yok öbür taraf bu taraftan beter. Gece gece kafanızı miktiysem özür dilerim son çareyi kalbimi zihnimi bu satırlara dökerek sakinliğe kavuşmayı arzulayarak buldum.

Edit: Fiziksel olarak yüksek mertebedeyim spor geçmişim var

Yakışıklı olduğumu iddia etmiyorum hayır kesinlikle.