Ne yapmalıyım samimi bir şekilde?

Yaklaşık bir bucuk yıldır evliyim ve 6 aylık bebeğim var eşimle başlarda sessiz sakin bir insan olduğum için anlaşıyordık yeni evlisn ortama uyum sağlamak falan derken kaynamamların görümcemlerin dediklerine çok üzülüyordum ama sesimi çıkarmıyordum zaten eşimde annecidir hiç benimle konuşmaz beni daha cocuk görür buda kaynamamdan kaynaklı sırf bana bağlanmasın diye başımdam itibaren hep cahildir derdi bu arada yaşım 23 eşimde de öyle bir algı oluştu cahildir beni anlamaz gibisinden kaynım sıkıntılı içiyor sürekli ve evine gitmiyor eşimde hep üzülüyor su neyse oda alkol alıyor ben evlenince öğrendim çok denedim ama olmadı ve eşimin çoğu kez aldattığını yakaladım ama zaten ailemden uzaklaşmak için evlendim düşüncesiyle tartışıp affediyordum kızımda sürekli ağlayan bebeklerden kaynamamlarda pis pasaklı olmasına rahmen sürekli benim temizliğimi eleştirirler neyse benim kayınbabam vefat etti Eşim daha kötü oldu daha bıraktı kendisini ağır başlı temiz titiz bi adamdır daha cok içmeye başladı eve geç gelmeye bir süre kardeşimde bizde kaldı yaklaşık 1 yıl buda cok etkiledi evliliğimizi şu an eşimle aramızda bişey yokmuş gibi hissediyorum sevgi bana dediki ben ve bebeğim varız sen sadece izleyicisin kadın ol biraz dedi alkollüyken bende işimi gücümü yaparım herşeyini ütülerim bir gün sesimi yükseltmedim bağırmadım tartışmadım ne yapmalıyım