Gerçekten yaşamak için mücadele ediyorum ama gücüm kalmadı?

Sabah olsun diye yatıyorum akşam olsun diye saat sayarım.26 yaşındayım. Bir halt olmadım. Arkadaşlarım var ama samimi olduğum kimse yok. Ailem var ama çok konuşmam ve sevmezler pek beni. İşim var ama pek sevmem ki daha önce 9 10 iş değiştim hepsinden sıkıldım çünkü hayatta alabilcek ne ekonomim var ne de bi hayalim. Zerre zevk almıyorum hayattan. yemekler , içicekler , insanlar , doğa vs vs hiç bir şey tat vermiyor. Kötü bi çocukluğum oldu. Şiddet ve yalnız bir çocukluğum oldu ama onunlada bitmiyor. Sadece 0lmek istiyorum. Dayanacak gücüm kalmadı. Psikiyatriye gittim ama ilaçlar sadece bi zaman tutuyor. Namaz bile kıldım.3 aydır kılıyorum ama genede düzelemedim. Hiç sevgilim olmamıştı. Bir tane buldum oda 4 sene sonra terk etmek istedi. O da farkındaydı kendine değer vermiyorsun diyordu pek sevmezdi o yüzden. Özgüvenim hiç yok hiçte olmadı. Neden bunu buraya yazdım inanın onuda bilmiyorum

Gerçekten yaşamak için mücadele ediyorum ama gücüm kalmadı?
Cevapla