Yaşı çok ileri olup evlenmediği için pişman olan var mı?

Bizim ulkede duyguyla evlenen cok kisi yok. Ben kadin olarak, karsi cins icin konusuyorum. Erkeklerimiz ne yazik ki arkami toplayan, yemegimi yapan, cocuklara bakan, ihtiyaçlarımı karsilayan bir kadin olsun diye evleniyor. Bunu duydum da. Kadin bana duzenli hayat saglamasa bu kadinlar cekilecek cile degil diyeni de duydum. Hepsi ayni degil tabi ama genel mantik bu.

Bu mantik erkeklerde oldugu gibi annelerinde de var. Bazi annelerde artik kac yasina kadar bakacagim sana biraz da karın baksın diye de evlendirmeye calisiyorlar. Yani bir kadin alsinda seni artik, ben emekli olayim senin bakimindan gibi.

Erkeklerimiz eş olmayi bilmiyor. Kadinlardan bekledikleri sey eş degil de annelik oluyor. tek fark olarak yatak ihtiyacimi karsilayan anne olsun. Bekledikleri bu.

Onun dışında son donemlerde turk kadinlarinin iş yasamindaki aktifliği hayli fazla. Bu da daha kendini idare edemeyen,5 yasindaki cocuktan farki olmayan erkeklerle evliligi cok zorlaştırıyor. Kadin işe gidiyor, ev isleriyle ilgileniyor, yemek yapiyor, cocuk varsa ona bakıyor. Erkek ne yapiyor? Işten eve gidip geliyor baska da sorumluluk almıyor. Bu da sıkıntı kadinlarin evlenmesi icin ozellikle calisan kadinlar icin.

Ya calisacaksin evlenmeyeceksin, ya calismayacaksin ya da kolelige hazir olacaksın. Ben calisan evli kadınların ne kadar yorulduklarini ve bu durumun esleri tarafindan gorulmedigine sahit oldum. Açıkçası şu evimde bir kadin olsun, bir seyleri halletsin mantigi olmasa (sevgi ve deger olsa, cikar yerine) ve ev işlerinde ve cocuk bakimindan anlayan, paylasimci olan bir erkek olsa evlenmeyi düşünebilirim. Ama su sartlar altinda calisan kadinlarin evlenmesini kolelik olarak görüyorum.

Biri hemşire biri sinif öğretmeni olmak uzere iki kadin arkadasimin bu yuzden, destek goremediginden bosandigina sahit oldum. Hemsire olanin cocugu da vardi. Bu sekilde yukun kadinin sirtinda olan bir evlilikte pek yürümüyor zaten. Kadin belli bir yerden sonra pes etmek zorunda kaliyor.

Cocuga ragmen bu karari aliyorlarsa gercekten ciddi bir sorun var bu konularda. Yoksa bir kadin, heleki anneyse kolay kolay ayrilmak istemez ozellikle cocuk varsa. Bu durumda evlenmek mantikli gelmiyor. Bende istiyorum ama bu durumlar beni korkutuyor. Erkeklerin destek olurum, calisiyorsun seni yormam, hallederiz laflari falanda inandirici gelmiyor.

Valla hayatım sana şu kadarını söyleyeyim, sırf kendi ihtiyaçları için evlenmek isteyen adamdan uzak dur. Evlenip pişman olan da var evlenmeyip pişman olan da var. Bu devirde iki kişi de çalışmak zorunda. Benim ciddi ilişkim var mesela. Konuşuyoruz bunları. İkimiz de çalışıcaz ev işlerinde tabii yardım ederim diyo. Ha bu lafta da kalabilir her şey bana kalabilir. Yani zamanında evlensen köle de olabilirsin haklısın ama şu var aslında, yardımı kendin alıcan. Yani adam bulaşığını toplamadı mı, onun tabağını bardağını yıkamıcan mesela. Veya çamaşırını kirli sepetine mi atmadı, onun giysilerini yıkamıcan, temizlik günü geldiğinde ondan tatlı tatlı ricada bulunucan mesela sen evi toplucan ona da evi süpüttürcen, yemeği birlikte yapcaksınız mesela zaten birlikte yapmak eğlenceli. en azından sebzeleri yıkayıp doğrayabilir. Çöpleri ona attırmaya çalışcan mesela. Eşşşek gibi yiyip içip çöpünü oraya buraya atarsa ağzına s*çıcan. En can alıcı bilgiyi paylaşıyorum şimdi; Erkekler, ağzına s*an kadınların peşinde pervanedir. Bunu unutma. Uzun ilişkim var bazen en ufak konularda bile s*çtığım oldu. Daha bi ilgisi arttı bana. daha bi uysallaştı. Yani sen dominantlığını hissettirmedikçe köleliğe mahkumsun.

Çok yanlış ama yalnız olmamak hayatta bir felsefeye sahip olmak önemli. Aile de birçok sorun yaratabiliyor mesleği olan bir adam karısını çocuğunu yanlışa surukleyebiliyor bizim akrabalardan gördüm bunu... Şu an borç icindeler adam öğretmendi halbuki. Çocuk desen içinden ne çıkacağı belli değil. En iyisi okumak araştırmak bence o zaman bir çocuğu da düzgün yetistirirsin. Eşini düzgün seçersin amacın insanları değil kendini mutlu etmek olsun. Tabiki yalnızlık baya zor ama sonuç olarak yalnız öleceğiz miktar değil doğru insanlar olmalı hayatımızda...