Kimseye sorulmadı?

kimseye sorulmadı dünyaya gelmek ister misin diye. ama gitmekte özgürdür her zaman insan. başarmak istiyorum, yitmek kurtulmak. annemle babamı da görmek istemiyorum abimi de diğer yakınlarımı da beni her ne kadar sevseler de ben herkesle bağlantımı koparmak ve yokluğu tatmak istiyorum. saf yokluk. ne acı ne keder ne iyi ne kötü saf yokluk. eğer bir yaratıcı varsa bana bu hakkı sağlamalı ben kendi vücudumda tutsak durmak istemiyorum. ben yok olmak istiyorum sonuna kadar ve ölüm bana bunu sağlayacak, en azından öyle umuyorum. tam bunu yazarken bu son olsun bu son diye haykırıyor cem karaca abim. ne yalnızlık ne de yalan üzmesin seni doğarken ağladı insan bu son olsun bu son diyor. umarım benim sonum da gerçekten istediğim gibi olur en azından bi parça mutlu olurum ki mutluluğu da bırakmaktan yanayım her şeyi bırakmaktan yanayım. artık sabahları kalkmak istemiyorum. annemin sesini duymak istemiyorum babamın sesini de, nefes alıp vermek istemiyorum. hiçliğe karışmak istiyorum o sonsuz huzura. ben bi bok olmak istemiyorum sadece yok olmak istiyorum. bu hadi ordan aklını kaybetmek istiyorum bu * kodumun dünyasından bi bok beklemiyorum sadece çekip gitmek istiyorum ama olmuyor, her gün diğer günün tekrarı döngüyü kıramıyorum. konuşacak düşünecek tek bir kelime bulamıyorum. unutama beni çalıyor arkadan ama nolur unutun beni, gerek yok benim gibi birine. beni anlamanızı istemiyorum ben o kadar yorgunum ve bitkin durumdayım ki. güçlü göründüğüme aldanmayın. tek bir cümle kurabilecek bile gücüm yok. yaşama devam edecek gücüm yok ya da bunu sonlandıracak. kötü yorumu kaldıracak gücüm yok kötü şeyleri kaldırmaya gücüm yok çok yalnızım çok ve bu yalnızlık beni bitiriyor