Dışlanmak.. (biraz uzun ama lutfen okumaya usenmeyin. Ciddi aci cekmeye basladim artik..)?

Artik gercekten biktim. Okul degistirdim ve cok guzel bir okula gittim. Daha dogrusu benim haberim olmadan babamlar kaydimi degismisler (eski okulumu cok fazla seviyordum hemde cok) gelecegim soz konusu oldugundan sevindim tabi bu okula gectigime. Okula tabi buyuk bir mutlulukla gittim ilk gun , ama ilk gunden su zamana kadar tum mutlu oldugum zamana kufrediyorum. Bir kere dahi yuzum gulmedi su zamana kadar. Sinifim aslinda okulun en iyi sinifi , ama bir turlu aralarina alamiyorlar beni.. siniftan komple dislanmis bulunmaktayim.. insanlarin yanina gitsem tek kelime soyleyip yanimdan uzaklasiyorlar. Ya bende sorun olsa eski okulumda bir cok arkadasim olmazdi. O garip tavirlarindan sonra bende artik kimsenin yanina gitmiyorum. Ama gercekten zor yalnızlik.. ilk kendim yalniz olmayo istedim ama boyle olcagini hic bilmiyordum... ogle aralarinda sinifta sadece erkekler olduğundan sinifta da kalamiyorum. Mal gibi koskoca bahcede tek basima yuruyup agliyorum. Her gun olan bu. Ailemde ve cevremde bu okula geldiğim icin cok mutlu ve gururlular o yuzden okulda degisemem.. ya ben napiyim yani tek kurtuluşum intihar falan mi.. (babam okula gelip konustu mudurle falan sinif degisikli icin , olmaz dediler. Diger sınıftanda arkadas yapmayı denedim gene ayni sorunlar) lutfen dalga gecmeden ceval verin..
Dışlanmak.. (biraz uzun ama lutfen okumaya usenmeyin. Ciddi aci cekmeye basladim artik..)?
Cevapla