Ailemi çok özledim ne yapacağım ben?

Arkadaşlar bugün hastanede kan verirken hemşire önce ismimle hitap edip bey dedi sonra fişime bakınca ay sen benim kızımdan bile küçükmüşsün dedi ben orada tutamadım ağlamaya başladım. Şehir dışında okuyanlar bilir artık her şeyi yalnız yapmaya o kadar alıştım ki taşlaştım birinin şefkat göstermesi acıması çok üzdü beni. 3 yıldır şehir dışında okuyorum ve böyle hastanede çok yalnız çok çaresiz hissettim kimsem yok gibiydi. Ailemi çok özledim ama memlekete dönemiyorum derslerim çok yoğun sürekli ders çalışıyorum zaten ailemde başarılı olmamı çok istiyordur. Geçen sene okulu bırakmayı da düşündüm ama yapamadım annem “Oğlum sen buralara Türkiye dereceleriyle girdin. Hak ettiğini okuyacaksın gerekirse evimin eşyalarını satar okuturum diyince bırakamadım okulu. Ne yapacağım ben?