Bu hayatta ne için varız? Ne için yaşıyoruz bazen sizde sorgulama yapıyor musunuz?

Umarım, sizin içinde

Hayırlısı olsun tabi her geçen gün de zorlaşıyor işler nasıl olacak bakalım

Tamam ama ben 33 yaşındayım çocukluğum ergenliğim gençlik yıllarım hep utangaç çekingen içe dönük sessiz asosyal öz güvensiz geçti hiç açılamadım özellıkle ergenlik ve ilk gençlik yıllarımı hiç ama hiç yaşayamadım hayatın dışında kaldım iyice içime kapandım hep yalnız kaldım sosyal hayatım iş hayatım aşk hayatım olmadan bu yaşıma geldim hayatı kaçırdım gençliğime dair hiçbir şey yaşayamadım her şey içimde kaldı kendimi eksik hissediyorum

Kimseye karşı bir nefretim kötü düşüncem yok sadece şanssızım yaşamayı beceremedim psikolojik destek alsam neye yarayacak bazı şeylerin telafisi yok ki bazı şeyleri zamanında yaşamak başarmak gerekti bu benim için büyük bir eksiklik kayıp maalesef eksik kaldım ve bu durum hayatımı tamamen olumsuz etkiledi geleceğimi de kurtaramadım hayata tutunamıyorum kendimi zayıf güçsüz yetersiz hissediyorum

Hayır bekarım bu yaşıma kadar hiç sevgilim bile olmadı ki evlenmek aşk yaşamak bana sadece hayal geliyor

Ben sevgilimin olmasını aşk yaşamayı hep istedim ama maalesef olmadı ergenliğim gençliğim hep yalnız geçti hayatımda hiçbir kızla tanışamadım buluşamadım çıkamadım flört edemedim hiç yakınlık kuramadım çünkü çekingen utangaç içe dönük sessiz bir yapım var bu yüzden insanlardan kaçtım kendimi geri çektim hep içime kapandım sosyalleşemedim öz güvensiz kaldım ayrıca dış görünüş olarak da çok zayıfım hiçbir çekiciliğim yok bu durumda nasıl sevgilim olabilirdi ki zaten

Hayatı sorguluyorum ama bir zaman sonra bunları kafaya takarak yaşanmicağinin farkina variyorum

Hmm öylemi