Yaşadığım bir faciayı anlatmak, içimi dökmek istiyorum siz ne düşünüyorsunuz?

dün akşam 7 suları otobandayız babamla eve dönüyoruz bardaktan boşalırcasına yağmur yağıyor yolculuk da biraz sıkmıştı babam hız yapmaya başladı ibre 210'u gördü derken bir anda baya öndeki bir araca yetiştik ve araç bizim olduğumuz şeride doğru geçmeye başladı ve sinyal de vermeden geçiyordu o anda babamın soğuk kanlılığıyla fren yapmak yerine gaza bastı ve araca sürterek geçtik eğer babam frene bassaydı veya sağa sola manevra yapsaydı ki sol şeritteydik sola kıramazdı yüksek ihtimalle ikimizin de mezarı kazılıyordu babam dün geceden beri bunu düşündüğünü vicdan azabı çektiğini söylüyor ve şöyle bir şey de var dün sabah annem arkadaşına babamla benim kaza yapacağımızı ve tek kalacağını öyle hissettiğini içinde kötü bir his olduğunu söylemiş gerçekten bizi allah korudu dün babaannemi halamlara bırakıyorduk ve arabada kuran-ı kerim vardı kuran'ı da arabada unutmuş bizi koruyan o oldu muhtemelen. şoku hâlâ atlatamadım bir benzinliğe girip sakinleşmek için durduk arabayı kontrol ettik sadece aynada ufak bir çizik vardı resmen ölümden döndük şans eseri hayattayım şaka gibi aklıma geldikçe kendimi kötü hissediyorum.