Pişman değilim ama yalnızlığa git gide alışıyorum, doğru mu yapıyorum?

Çok iyi niyetli bir insandim. arkadas akraba çevrem çok sevilirdim çünkü herkesi derdine koşardım sonra bir şey oldu herkesin gerçek yüzünü gördüm herkesten bir darbe yedim ailem dışında kimseyi bırakmadım etrafımda yanlızım. ara ara sohbet etmeyi özlüyorum birileriyle ama.. yinede çok fazla yıprandım tek tabanca takılıyorum artık... ne güvenip derdimi anlatacağım bir dost ne bı çevre nede bir akrabam. kaldi..

Pişman değilim ama yalnızlığa git gide alışıyorum, doğru mu yapıyorum?
Cevapla