Akrabaları sevmek zorunda mıyız?

Şimdiye kadar bana hiçbir yararlarını görmedim, istemem de zaten ama zararları arşa çıkar nerdeyse. Senin yemeğini yer ama kenefine s. çar, arkandan etmediği dedikodu kalmaz, zor gününde yanında olmaz, bir kere bile yeğenim diyip aramaz büyüklük yapmaz ama senden çok şey bekler, ayağına gelmeni ister gibi gibi. Evimizde ağırlarız, kavga ederler ve evin tüm huzurunu bozarlar, tuvalet eğitimleri yokmuş gibi sifonu çekmekten bihaberlerdir, teşekkür bile etmeyi bilmezler. Akrabalarımdan nefret ediyorum doğrusu birkaç kişi hariç, naparsan yap nereye gidersen git ayak bağı olmaları dışında bir halt etmiyorlar. Ailem ise onları el üstünde tuttukça daha da sinirleniyorum, çünkü ailemin hakkında da dedikodu yapabiliyorlar tiynetsizce. Akrabalar gerçekten akbaba değil mi?