Sadece ben mi yaşıyorum bu hissi?

iyi akşamlar.
Arkadaşlar, ben çoçukluğumdan beri ailemle sorun yaşıyorum. Yani babamın dostu vardı ben 5 yaşındaydım ozamanlar. Annemi çoçukluğumdan beri döver aşağlar ve beğenmezdi. Sürekli evde kavga bağrış ama hergün öyleydi. Babamın kumarı içkiside var. Şu an 25 yaşındayım tek çoçuğum hala annemle babamla yaşıyorum. Ve hala aynı yani bunun hiç değişmeyeceğini biliyorum. Ve ayrıca ikisindende hiç bir şekilde sevgi görmedim. Annem babamla kavga ettiğinde bana hep git başımdan yalnız bırak beni diyordu. Babam sofrada oturduğumda benim ekmeğimi yiyorsun dediğide oldu. Ve ben geçen gün hastalandım bayıldım burnum kanamış. İkiside birden panikledi sevg gösterileri falan. Ama bende yaşadıklarımı unutamıyorum kolay kolay. Babamın dostuna küfr ettiğim için 14 yaşındayken babam kemerle dövmüştü beni kardeşimin yanında. Şimdi birde erkek kardeşimi kapıya attı babam madde bağımlısı kendisi, ve Anneme şey dedi hiç düzgün bir çoçuk doğurmamışsın falan. Şu evden kaçmak için neler yapmazdım ama bir gün Annemi öldürücek diye korkuyorum. İşin garibide Annem babama sırılsıklam aşık. Sürekli babamın peşinden koştu, onun sevdiği yemekler yapıldı hep mesela. Babam ise başka kadını sevdi hayat kadınını dost edindi. Onun ailesiyle kızıyla boy boy resimleri var. Geçen yıl 3 yıllık ilişkim bitti evlenicektik ve olmadı, babamın bana dediği laf o çoçuk seni ne yapsındı. Ayrıca 25 yaşında hala Annem tarafından aşağlanıyorum, yani toplum içinde anneme bir soru sorduğumda beni azarlıyor sesini yükseltiyor. Sorduğum şeylerde basit şeyler mesela. Ömrümden ömür gitti inanın. Dua edin karşıma iyi biri çıksın evleneyim, sonra hiç bir zaman bakmicam yüzlerine.