İnsan yalnızlığa mahkum mudur?

Seninde sorun şiir gibiydi canım.

yine de sen elinden geleni yap

Gerçekten ya valla şöyle senin gibi birini bulsam kafalarımız denk olsa birbirimize yeterdik

Bu bana bir yerden tanıdık geldi cjdkdjdm birisiyle tanışırsın daha sonra aranıza 3. kişi girer ve sonra o ikisi yakınlaşıp seni dışlarlar… çok yaşadım

öyle düşünme. benim uzun zamandır arkadaşım yok ama yine de bir gün iyi biriyle arkadaş olacağıma inanıyorum sen de inan

iyi yapmışsın yurtta bu çok sıkıntı oluyor sevmediğin insanlar olunca yanlarında durmak bile geriyor insanı. ben de bu sene eve çıktım iyi ki de çıkmışım sen de benim gibi yap dert etme boş ver

Çok pahalı bir şey değil aslında. Güzel bir yer bulursan sevdiğin bir arkadaşınla çıkabilirsin.
Bu sene farklı olacak ikimiz için de eminim

Kızım diyorum ya bu sene farklı olacak. Yurttakilerle ille de iyi geçinmek zorunda değilsin. Okuldan falan bulursun. Ben de öyle umuyorum açıkçası. Bırak konuşsunlar ama istersen sen de onlara katılabilirsin iyi birilerine benziyorlarsa. Onları takma çünkü taktıkça daha da çekilmez bir hal alıyorlar. Benimde arkadaşım yok sadece ev arkadaşım var işte onla aramız biraz iyi neyse ki ama ben daha yakın arkadaşlıklar arıyorum hep sahte insanlar var etrafta ve okul dışında konuşmadığım yapmacık insanlar...

Kusura bakma haddimi aştım. Ben okulun kulüplerine falan gitmek istiyorum orada insanlar bulabilirim hem zaten herkes kulüplere yeni insanlar tanımak için gidiyor. Bence ilgin olan bir kulübe yazıl. Ben müzik kulübüne ve birkaç şeye daha yazılıcam. Bir kere giderim beğenirsem ortamı hem arkadaşlarım olur hem de yapmayı sevdiğim şeyle ilgilenen birçok insan..

Diğer üniler farklı olabilir ama bizim üniversitede yemekhane ve rektörlük önüne stand kuruyorlar ilk haftalarda oradan başvuruyorsun ya da instagram sayfaları var oradan da olur. Ben hemşirelik okuyorum ya sen

hiç mat bilmeyip maliye okuyan birini biliyorum iyi kötü geçiyo dersleri sıkıntı etme sen. hayatında her şey gönlünce olur umarım

Sürekli kendimden bahsetmeyi sevmiyorum ama seni nasıl teselli edeceğimi de bilmiyorum… Bak ben 20 yaşındayım şimdiye kadar 1 tane düzgün bir arkadaşım olmadı. Hep geçici, yüzüme gülüp arkamdan iş çeviren, menfaat için kullanan yapmacık insanlar. Bu anaokulunda da böyleydi hala böyle. Ama ne oldu biliyor musun? Akıllandım. İnsanlara kendimi kullandırtmamayı öğrendim. Yapmacık ilişki kuracağıma hiç konuşmamayı tercih ettim. Bana faydası olacak insanları yanımda tutuyorum çünkü bunu yapmazsam üzüleceğimi biliyorum. Bağışıklık kazandım sanki. Doğru birisini bulsam gerçek bir dostluk kuracağıma eminim ama o vakte kadar kendimden ödün vermemeyi öğrendim. Ben de ağladım senin gibi. Annem arkadaşlarınla dışarı mı çıkıyorsun dediğinde evet diyordum çünkü benim yalnız birisi olduğumu bilmesini istemiyordum. Acı verici ama öyle. Sanaldan arkadaş edinmeyi denedim. Onlarca insanla tanıştım. Tanıştığım her insana çok iyi biriymiş gibi değer veriyordum. Çünkü onlar benim ilk arkadaşlarımdı ama öyle sanmışım sadece. Çünkü birkaç gün sonra muhtemelen ilgiden bıkmış olacaklar ki beni engellediler konuşmayı kestiler, verdiğim ilginin karşılığını hiçbir yerdr alamadım. Ama yine de umutluyum niye? Birincisi her zaman kendimi geliştiriyorum basit biriyle arkadaş olmak istemezler çünkü. İkincisi de dünya sandığımızdan daha büyük. Dışarıda binbir çeşit insan var. Umarım anlatabilmişimdir uzun yazdım ama türlü anlatamazdım…

Hayır beni sıkmadın. Düşüncelerimi paylaşan beni anlayan biriyle konuşmak oldukça keyifli aslında. Oda arkadaşların seni kullanmaya çalışabilirler buna izin verme. Havanın güzel olduğu zamanlarda dışarıda vakit geçir tek başına parka git kitabını oku müziğini dinle ben öyle yapıyordum. Yaşadığın durumu çook kötü bir şey gibi düşünürsen her gün bunu kafana takarsın o yüzden kendi başına keyif almaya bak. Başkası seni sıkarsa gül geç. Onlar senin mutlu olmanı istemiyor sen onlara istediğini verme. Ve evet bir şey daha öğrendim. Birisi seninle arkadaş olsun diye kendinden ödün verme. Onun isteyip senin istemediğin şeye her zaman evet deme. Hayır demeyi öğren. Bu çok işe yarıyor. İnsanlar senin kendi fikirlerin öz saygın olduğunu gördüklerinde sana daha çok değer verirler. Kelin ilacı olsa başına sürermiş değil mi… ben de öyle sana anlatıyorum ama ben de kullanamadım henüz djdkdndms

İlk başta öyle oluyor değişik hissediyorsun ama sonra bazı şeyleri de kendi başına yapabileceğin bilinci doğuyor içinde. Okurken valla aynı ben dedim. Ben de insanlara çabuk güveniyorum ona iyi davranıyorum arkadaş olmamak için bir sebep yok diyorum ama karşımdaki kişiden beklenmedik bir karşılık alıyorum… Geçen hafta aynı senle benzer düşünen biriyle buradan tanıştım. Senle şu an konuştuğum gibi ona da yardımcı oldum. İg verdi konuştuk bir süre daha sonra durduk yere engelledi. Herhangi bir neden bile söylemedi. Sana da arkadas olmayı teklif edecektim ama pek oralı değil gibisin ve yine kötü sonla bitecek diye bir şey söylemiyorum o yüzden. Her iki durumda da senle konuşmak güzeldi teşekkür ederim

Pekala o halde mesaj atmanı bekliyorum...