Hayatımdan samimiyetsiz bulduğum herkesi çıkardım şimdide kimse kalmadı napmalıyım?

Doğru da nereye kadar yalnızlık devam edebilirki artık tek başıma bazı şeyler bana ağır geliyor ama kimseylede paylaşamıyorum sıkıştım kaldım

3 bölüm okudum 2 kez şehir değiştirdim hiç bilmediğim yerler hiç tanımadığım insanlar oldu bu beni çok yıprattı insanlara kendim gibi yaklaşırsam kullanılıyorum yaklaşmazsam kendim gibi hissetmiyorum dertlerine derman olduklarım benim dertlerime yokmuş gibi davranıyor anlaşılmak istiyorum o gözlerin kaçmasından aklın başka yerde olmasından anlatmayı hiç konuşmamış hep susmuş gibi bitirmekten yoruldum

Dediklerini yapıyorumda arayış içinde değilimki zaten utangaç çekingen biriyim kendiliğinden olsun istiyorum ama benim için bu zor görünüyor

Evet diyorum ama bekliyorum işte daha önce adım atamadım birine karşı arkadaşlık dahi olsa

Umarım seninde öyle

Neden

Bunun sebebi büyükşehirde yaşamammı

Genelde bunu bana son kullanma tarihimi bitirdikten sonra derler artık gülüp geçiyorum

Doğru hata bende haketmeyen insanlara fazla hak güven ve sevgi verdim

Aldatması yeterli, bana can borcu olan birini bile sildim buna rağmen bana herhangi biriymişim gibi davranması bunu sıradan görmesi en sonundada beni haksız çıkarmaya çalışmaya çalışıp küstahlaşması yeterli
Seni sona koyan insanları en başa koyarsan olacağı bu zaten

Benim gibi birinin uzak kalması kendi adıma daha iyi fakat artık bu bana ağır gelmeye başladı

Nereye kadar böyle gidecek

Sen hangisini yapıyosun

Neden seni özel kılan şey ne

Neden yapamıyosun

Bence canım değil bağlısın tek taraflı bağlılık var çoğu ilişkinde ve senin sayende devam ediyor alışkanlık olmuş yalnızlığı kaldırabileceğinden emin değilsin

canım değil olacaktı

canım olacak o canımlar

Offf