Bu hayat neden böyle?

  • Bu saat olmuş uyumak istemiyorum. Ruhum çekiliyor artık hiçbir şey beni mutlu etmiyor.
  • Çoğu arkadaşımla yollarımı ayırdım pişman değilim yine yapardım.
    Hem biriyle konuşmak hem de susmak istiyorum
  • çoğunlukla yalnız kalıyorum eşimle de konuşmak istemiyorum zaten sadece bağırıyor. Bağırdığında her şey düzelecek sanıyor.
    Ona baktığımda ilk zamanlar geliyor aklıma yüzüme bir göz yaşı dökülse her şeyi yıkardı ama artık o akıtıyor. Aile terapileri uzun sohbetler hiçbiri artık çözmüyor.
  • Biz ne kopuyoruz ne de anlaşıyoruz kangren gibi.
  • Benim ailemde boşanma yok bir kızımız var çalışıyorum ayrıca
  • Diyeceksiniz ayaklarının üstünde dur boşan düşünmedim mi sanıyorsunuz ayrı yattığımız geceler bile ağlıyorum ben.
  • çok çaresizim, çok yalnızım ailem desen tipik bir doğu sendromu babam duysa rahat battı der annem bilse abartıyorsun der.
Bu hayat neden böyle?
Cevapla