Anneme karşı büyük kırgınlıklarımdan dolayı onu affedemiyorum, affedemediğim için pişman oluyorum ne yapmalıyım?

20 yaşındayım. Eniştem taciz etti 6 sene önce, annem ailesini çağırdı benden gizli, üni sınavına hazırlanırken de o adamı eve çağırmaya kalktı. Ve beni çok aşağıladı özgüvenim mahvoldu, dayak yedim, artık ağlarken bile ellerim titrerdi. Krizlere girerdim. Sonra üniversiteye gidince annem 1 sene boyunca kendini bana affettirmeye çalıştı, annemi çok seviyordum ama içimdeki hayal kırıklığı o kadar büyüktüki onu asla affedemiyordum. Neyse şimdi ikimiz de birbirimizden ümidimizi kestik konuşmuyoruz. Ama onu çok özlüyorum ona sanki ihtiyacım var ama barışsam da eskisi gibi olamıyorum. Yüreğimdeki soğukluk geçmiyor, beni neden yalnız bıraktın diye bağıra bağıra ağlamak istiyorum karşısında, ama kendime bunu yakıştıramıyorum ben güçlü olmalıyım atlatmış gibi davranmaya çalışmalıyım diyorum. Ümidim bitti, affedemediğim için üzülüyorum