Aileme nasıl hayır derim?

Arkadaşlar 1 yıldır aile zoruyla kapalıyım. Ailemle daha önce bunun hakkında konuştum açılmak istediğimle. Çok tepki vermediler izin vermediler, ama ben böyle bırakmak istemiyorum. Kafama koydum açılacağım fakat aileme "ben açılıyorum" deyince olacaklardan çok ama çok korkuyorum. Ben fiziksel şiddeti geçtim çoktan şu ana kadar anamdan babadmdan bi fıske yemedim oda çok şeydi hani hafifnden bazen orası ayrı ama dayanabilirim. Asıl dayanamadığım korktuğum ailemi üzmek onları hayal kırıklığına uğratmak ve bana karşı alacakları tavır falan. Elhamdülillah müslümanım, kendimede çok kızıyorum nedne ben başöstürüsüyle yapamıyorum diye ama olmuyor arkadaşlar ciddi bana psikolojime çok ağır geliyor. Bide kendimi tam çocuk hissettiğim büyüme evresinde olduğum çocukluğumun tadını doya doya çıkaracağım dönemde kapattılar kendimi çoooook kötü hissettim. Tuvaletlerde falan ağladım ben hergün Allaha dua ettim. Dinimi seviyorum, asla ve aslada çıkmayı düşünmedim mesela imam hatipte okuyorum ve gayette memnunum bana bazen diyolar sen şu şu okullara git harika eğitim veriyolar diye ama istemiyorum okulumu çok seviyorum yani dinimle en ufak bir sıkıntım yok ama ailem bunu anlamayacak işte başımı açtım diye çok farklı bişey oldum sanıcaklar. Ve en önemlisi onalra göre ben artık "onlardan" olmayacağım. Babam iki de bir "xxxx de bu yaşta isyan bayrağını çekti artık he" falan diyip duracak. Hadi annemlerden babamlardan falan çok çekinmiyorum ablamlardan çekindiğim kadar. En büyük ablam bişey demez o saygı duyar biliyorum ama diğer ablalarımın yapacağı tantana. Üstelik yarın bana FERACE ALACAKLARMIŞ!!! hayattta giymek istemiyorum o uzun kadınsı siyah şeyi yarın onlara bu kararımı söylemem gerek ama çok korkuyorum. kaç gündür aşırı stres var üstümde uyuyamıyorum iştahım azaldı ben yani çok yiyen bi insanım. napıcam lütfen söyleyin çok korkuyorum.