Hic din değiştirmek aklınızdan geçti mi?

Din değiştirmek değil ama sorguladığım , kafamın karıştığı ve inancımı yitirmek üzere olduğum noktalara geldim. Bu raddeye gelmem yaratacıya olan inançsızlığımdan değildi tamamen etrafındakilerin baskısı ve her durumda dini vaazlar vermesinden kaynaklı oldu. Önüne gelen başıma hoca oldu. "Yok giydiklerin ne öyle , hiç mi Allah'tan korkmuyorsun , edep biraz kızım edep , cehennemde yanacaksın , ailen hiç mi bir şey demiyor sana , ben bi ailenle konusuyum da sana çeki düzen versinler , Yukarıda Allah var , kapansana , namazına başlasana , yok saçlarının her bir teli yılanlara dönüşecek" bilmem ne bilmem ne beni bunlar soğuttu benim inancımı etrafımdaki yobaz insanların baskısı kırdı. Her seferinde günah benim herkesin kendi seçimi sizi ilgilendirmez dememe rağmen insanlar kendi günahlarına bakmaksızın eleştirir oldu hoca oldu vaaz vermeden günleri geçmez oldu. İnsanların kendi günahlarını çuvala basıp benimkini duvara asmaları beni dini inancımdan uzaklaştırdı. Ama sonra ne kadar kalbi kötü içi fesat insanlarda olsa bunu yapmamın yanlış olduğunu düşündüm çünkü ben ne kadar günahkar ve dinin gerektirdiği sorumlulukları yerine getirmeyen bir insan da olsam zor zamanımda sığınacak rabbimden başka kimsem yoktu. Zorlukların içinden beni rabbimden başka çekip çıkaracak kimsem yoktu. Ne kadar insanlar benim inancımı kırıp uzaklaştırsa bile elimi açıp dua edecek başka kimim vardı. Korkuyorum dediğim de sesimi duyacak kimim vardı. O bizim yaptığımız her çağrıyı duyuyor , kendisine sığınanları reddecek değil. İstediklerim olmuyor neden olmuyor bütün kötü insanların işi rast giderken benim neden işlerim yolunda degil die sorguladığım anlar da oldu. Ama sonra düşündüm ki Allah bir şeyi ancak hayırlısı için erteler , bizi birseyden ancak hayırlısı için mahrum bırakır. Bu yanlış yoldan bu düşüncelerden bu şekilde dönebildim. Kim beni eleştirirse eleştirsin ne kadar günahkar olursam olayım kalbimi bilen Allah. Ve ben etrafımda ki insanların yüzünden , beni kınayan , beni yargılayan insanların yüzünden ve sırf istediklerim bu hayatta olmuyor die rabbimden uzaklaşmayı reddettim. Gerçekten sevdiğim biri beni görmezden gelince üzülürdüm aynı zamanda sevdiğimi düşündüğüm Allah'ı da ben görmezden gelirdim. Sahi hiç mi düşünmezdim.