Niye hergün beni üzecek bir olay oluyor?

Çekiyor derken zaten babam ölmüş, öyle başlamışım hayata, bu akrabalar ve bu aile içinde doğmayı ben seçmedim, keşke seçebilseydim. Bugün mesela ben troid hastasıyım yavaş çalışıyor haliyle, sweatshirt bakıyorum pazar var burada rengi de karamela rengi beğendim en güzel oydu aralarında, üstümde de kremit rengi bir tişört vardı, satıcı adam geldi dedi ki durduk yere, sen niye böyle açık renkler giyiyorsun ve seçiyorsun, siyah ya da lacivert alsana daha ince tutar seni, sen böyle giyinmelisin ben de ben troid hastasıyım dedim, o da olsun öyle giyinmen gerek dedi, yani ben naptım, nasıl çekmiş olabilirim bu olayı üstüme, sırf kiloluyum diye beğendiğim şeyi giymeyeyim mi? Suçum neydi burada? Kilolu olup laramel rengi sweat mi beğenmek?

Bildiğim kadariyla tiroid tedavisi olan şeyler.
Kötüyü çekmekten kastettiğim şey doğduğunda babanın ölmüş olması değildi doğal olarak.

Ve başkalarının cümleleri seni bu kadar etkilememeli. Bazen benim de ufak bir söze çok üzüldüğüm olabiliyor. Örneğin benim kilo problemim yok ama bana da rahatsız edici şeyler dendiği oldu.

Sen kilolusun veya seçilmiş kurbansin diye bunlar başına gelmiyor yani.

Bunlar hepimizin başına geliyor.
Annemiz, babamiz, çocuğumuz, karımız, kocamız hayatımızın herhangi bir zamanında ölüyor. Çoğumuz ekonomik problemlerle boğuşuyoruz ve hiçbirimiz fiziksel olarak mükemmel bir görünüme sahip değiliz. Sen zayıf olsaydin da muhtemelen başka bir özelliğin için agliyor olurdun. Burnun, kulağın, tenin vs.

Bazı insanlar ise kilolu da olsa zor şeyler de yaşasa o kadar cıvıl cıvıl ve özgüvenli oluyor ki gerçekten insanları da güzellikleri de kendine çekiyor. Çünkü her girdikleri ortama neşeyle kendinden emin bir şekilde giriyorlar. Böyle ufak şeyler insana geri dönüyor bu spritüel bir konuşma değil sadece psikolojinin hayatimiz uzerindeki etkisinden bahsediyorum.

Seni asla eleştirmiyorum beni yanlis anlama sadece iyi olmani mutlu olmani istiyorum.

Her şeyi geçtim
Diyelim ki mutlu olarak guzelligi çekmiyor olalim; şu da bir gerçek ki üzülerek ya da ağlayarak da hiçbir şeyi çözemiyoruz. Sana daha çok zarar vermekten başka hiçbir şeye yaramaz üzülmek. Sana sarılmak isterdim hassas biri olduğunu düşünüyorum çünkü bu özel bir şey.

Bazen birini görüyorum o kadar özgüvenli ki her şeye ragmen. İnsanlarda ilginç bir şekilde hayranlik uyandirabiliyor onlara çekici veya ikna edici gelebiliyorlar.

İnsanlar içgüdüsel hareket ederler. Senin kendine ne kadar guvendigini, ne kadar deger verdigini hissederler ve kesinlikle buna göre hareket ederler. Bu psikolojinin altın kurallarından biri

Bu dediklerimi her zaman ben de uygulayamayabiliyorum. Özellikle üzgünken
Ama demin dedigim gibi mutlu olmanin en buyuk faydasi sana... mutsuz olmaninsa hicbir getirisi yok zarardan başka

Evet doğru söylüyorsun ama bir insana bir kere kapılır 2 kere yapılır, bu olaylar ve bu tarz şeyleri küçüklüğümden beri yaşıyorum artık hassastan ziyade sabrım kalmadı o yüzden çok ağlanılacak bir şey değilse bile artık ağlıyorum, küçüklükten beri o kadar çok şey yaşadım ki sinirlerim yıprandı, ki ben bir de hep içime atan biriyim yani sinirlendiğimde bile kavga etmem gider ağlarım bir köşede, kimseye anlatmam, bu olayı yaşadığımdan da kimse görmesin diye eve daha erken geldim ve ağladım. Yaşadığım şeyler sadece kilo ile alakalı olarak kalsa neyse başka türlü sağlık problemlerim var , ama diğer şeyleri de yaşaya yaşaya sinirlerim yıprandı gerçekten artık dokunsalar ağlayacağım, ama gene önlerinde ağlamam gider köşede ağlarım. O kadar sevilmiyorum ki, o yüzden önlerinde ağlayacak kadar güvenmiyorum kimseye.

Umarım hayatın güzelleşir umduğundan bile daha güzel bir hale gelir.