Evlilik hayatının sürekli başka kişilerin hayatıyla kıyaslanması ve sürekli başkalarının hayatına imrenme durumu?

Selam aleyküm dostlar hayırlı sabahlar. Sizlerin görüşlerini almak istediğim bir konu var. Ben 6 yıllık evliyim kendim devlet memuruyum. Kendi halinde mütevazi bir hayatım var. İşten eve bazen çocukla hanımla dışarı biryerlere çıkmak gezmek gibi aktivelerimiz oluyor. Benim sorum şu elimden geldikçe kırmamaya üzmemeye dikkat ediyorum eşimide çocuğumuda. Yalnız şunu fark ettim eşim benden uzaklaşıyor yaşadığı hayatı beğenmiyor. Haşa sürekli böyle bir isyan halinde. Kaderini beğenmemek , ölümü istemek ve gün yüzünü görmediğini ifade etmektedir. Şimdi insan önce kendine bakmalı dedim herhalde bende bir sorun var. Gittim bu yönden destek alabileceğim kişilerle konuştum. Onun ailesi geldi onlarlada konuştum dedim varsa bir yanlışım düzelteyim. Rabbime dua ediyorum ondan istedim bu işi ikimiz için en hayırlısı ne ise öyle devam ettir diye. Bir imtihan diyip sabrediyorum. Sonradan fark ettim ki eşim sürekli bir ISTEGRAM mıdır nedir bu aleme dalmış. Fenomen mi nedir hepsini takip ediyor. Sürekli bak millette ne şans var. Ne güzel eşleri var millet hayat yaşıyor. Bazen diyorum bak ekmeğini çöpten kazanan insanlar var şükret haline Allah şükretmeyi sabretmeyi emrediyor. Bak söylediğin şeyler yanlış, imanın şartı olan kaza ve kadere inanmaya ters. Dedim gel bir gün şu sevgi evlerine , şu huzur evlerine , şu zorda sıkıntıda kalmış insanların yaşamlarıda gidip bi bakalım ne hayatlar var. Bak şükretmemiz çok şey var Allah bize sağlıklı bir beden sağlıklı bir evlat iyi güzel bir ev , bu eve Rızk getirecek bir iş nasip etmiş. Hayat a birazdanda bu yönden bak neden hep lüks yaşamlara bakıyorsun. Yok ne dediyse 1 2 ay He tamam yok işine gelmiyor gibi laflar sonra bi sürat öfke hali Allah canımı alsın. Keşke hiç hayatıma girmeseydin gibi sözler. Kaynanamda elin kızları şöyle onlara şöyle alınmış böyle şeyler alınmış kaç kere konuşmalarına şahit oldum, o da kızını sanki itiyor bu duruma biraz. Artık baktım eşim anne ve kız kardeşi dışındaki herkesi kötülüyor hep eleştirel düşünceye sahip. varım yoğum ailem annem bacım. Bişey diyorsun seni aileme kurban ederim. Bir insanın eşine bunu demesi ne kadar doğru bilmiyorum. Düşünüyorum inandığım Yaşama çalıştığım hayatım. Bana verilenlerin Allah ın bir Lütfü bir şükür sebebi olduğu neden isyan edeyim. Yarınını bilmediğin bir dünya için rızkım için çalışıyorum elimden geldikçe ailemle yuvamla vakit geçiriyorum. Allah a kulluk vazifemi yerine getirmeye çalışıyorum. Hakaret etmiyorum aşağılamıyorum bir eş olarak karşıma alıp konuşmaya onu anlamaya çalışıyorum. Bende mi diye kendimi sorguluyor. Psikologların olsun evlilik uzmanları olsun. Dini kaynaklar geçmişte bu tür hadislerin çözümüne bakıyorum. Ben onunda bir gün elinin başının arasına alıp ne yapıyorum demesini beklerken, o başkalarının hayatını önüme koyup evin içindeki huzuru bozmaktan kendini alı koymuyor
Dedim bide siz değerli dostların fikirlerini alayım belki benim kendimde fark edemediğim bir durum vardır. Selametle dostlar.