Lütfen bakın acilll?

Merhaba ben 20 yaşındayım. Küçükken okulda çok dışlanıyordum içine kapanık biriydim (halam dedem vs küçükken bana deli derlerdi sevmezlerdi beni babam bile beni balkondan aşağı atıcaktı ki biri durdurdu) Ufak bir şey bile söylersem beni sevmeyeceklerini hatta nefret edeceklerini düşünürdüm. Okulda 2 tane hocam vardı benimle dilsiz dilsiiiz diye dalga geçiyorlardı toplumda. Lisedeyken yürüyüşümle dalga geçiyorlardı çok değişik yürüyordum. Bunlar beni nasıl etkiledi bilemezsiniz. Okul çıkışında onlarla beraber çıkmazdım 2 saat sonra çıkardım kimse beni görmesin diye. Törene bile inemiyordum hepsi gülecekti bana. Psikolojim bozulmuştu intihara meyilliydim. Çok denedim kendimi öldürmeyi olmadı. Ben kötü birisi miyim? Neden hiç sevilmedim? Hiç arkadaşım yok evden dışarı bile çıkmıyorum. Gezmeyi , ağaçları , yüzüne esen rüzgarın verdiği his, yağmurun altında ıslanmayı çok özledim. Çıkamıyorum yapamıyorum bunları. Hep biri şunu der, acaaba nasıl yürüyorum, bu benim hakımda ne düşünüyor vs.. İnsanları sevmiyorum hayvanları seviyorum. İnsan olmaktan nefret ediyorum. Keşke tamamen yok olsam. Soracağım soru şu ; ben bütün bu olanları geride bırakıp nasıl kabuğumdan çıkabilirim. Yazım yanlışlarım çok kusura bakmayın