Kardesini/ablasını/abisini sevmeyen var mi?

Annem vefat etti ben 4 yaşındayken, kendimi bildim bileli ablam çocuklukta bana iyi davranmazdi

Annem vefat etmemiş olsa bambaşka bir hayatım olurdu. Eksikliğini hep hissettim

Şu an sahipleniyor ama ben artık kendim idare edecek yastayım, annem yokken küçükken ablaya ihtiyacim vardı dövdü. Şu an ablaya ihtiyacim yok

Ablamdi. Annem vefat etmişti ve vefat etmeden önce de ona emanet etmişti beni güya, küçüktüm annem öldüğünde.

Şimdi abla olacak kişi bana bir şeyler almaya çalışıyor, sevgi gösteriyor falan ama nafile. İğrenerek bakıyorum. Evde anne ve babamın olmamasını fırsat bilip her türlü eziyeti yaptı bana.

Annem vefat ettiğinde 4 yaşındaydım bana 10 yaşına kadar yapmadığını bırakmadı. Psikolojik baskı uygulardi. 10 yaşına geldiğimde başka bir şehre gitti. Sonra 6-7 sene eve gelmedi. Birkaç senedir geliyor. Aramızda 9 yaş var.

Akrabalarımız hepsi şehir dışında uzak yerdeler ve ilgilenmiyorlar. Teyzem var aşırı cimri biri simit alsa hesabını yapar uzun zamandır gitmiyorum yanına zaten. Evet o benim yaşlarımdayken "Ergenim" diyerek her türlü haltı yedi ama ben onun yaşına geldiğimde gayet olgundum. Ondan nefret ediyorum çünkü başıma gelen hiçbir şeyi aileme anlatamadim, onun yüzünden özgüvensiz oldum. İğrenç birisi daha sözleri bile iğrenç.

Şimdi bir şeyler ismarlar seviyorum falan der ama yine sinirlenirse ergenliğindeki gibi. Ben hiçbir zaman ısınamadım tabii o ayrı