Bu konu hakkinda bazi seyler ogrendim size de anlatim. Cocukluk arkadaslariyla gorusebilmek icin anne babanin ayri olmamasi lazim, anne babanin bir yasamasi beraber olmayi ogretmesi gostermesi lazim, mesela cogu kadin, ben bosanir cocouguma anne de baba da olurum diyorlar ya😂sadece kendi iclerindeki (varsa) vicdanini rahatlatmak icin soyledikleri bir soz, coxugunu zerre dusundugu yok. Kimse cocugum icin ayriliyorum diyemez.(istisnalar haric) ayrilirken cocuklarinizi cocukluk hayatlarindan , cocukluk arkadaslarindan , kisacasi cocuklugundan ayiriyorsunuz , bunu aklinizin bir kosesine yazin, ister uyun ister uymayin.
1
0 Yorumla
En İyi Cevaplar
Gizli Üye
(36-45)
+1 yıl
çocukluk arkadaşlarıyla görüşmüyoz. ben zaten evde zaman geçiriyorum. dışarı çıkmıyorum. sadece sabahları parkta yürüyüş ederim. onun dışında özellikle son 1 2 senedir dışarı çıkmıyorum. dolayısıyla kimseylede görüşmüyorum.
bencede çocukluk arkadaşları kadar değerli olamaz. bende aynı düşünüyorum. ben en çok çocukluk arkadaşlarıma alışmışım. büyüdükten sonra tanıdıklarıma yeterince yakınlık duymuyorum. varsa yoksa akrabalarım, çocukluk komşularım ve çocukluk arkadaşlarım. sadece bunlar bana yakın geliyor. alışılmış geliyor.