Herşeyin bir sonu var peki bu son umduğunuz gibi degil diyelim, boşa gitti hersey der miydiniz?

Gayba imân böyledir, hiçbir şeyden tereddüt etmeden O'nun kudretine eğilip, O'na sığınmaktır ama görmeden, kanıtları bizzat gözle görmeden. Eğer görmeden herkes inanabilse idi, nerede kalırdı gayba teslimiyetin kıymeti ve farklılığı?

O açıdan inananlarda "acaba tüm bunlar boşa mı?" vesvesesi olmaz.

Hiçbir şey olmasa bile, oturarak günde 45 dakikasını harcayan bir insan olmak yerine, vakit namazlarına 45 dakika ayırarak ibadet edip, hem hareketsiz kalmaz, hem de kalbî huzuruna huzur katar.

Yani dinin bize sunduğu hiçbir şey külfet değildir esasen.

Sonu hüsran olan hemen her şeyin anlamsız olduğunu biliyoruz..
Bir işi sonuna kadar yapamıyor, gemiyi o limana yanaştıramıyorsak nasıl mücadele ettiğimizin de önemi yoktur..
Belki yanlış bir önerme ama gerçek bu..
Mesela bir ilişkide yaşanan onca güzel anının ardından kötü bir şekilde ayrıldıktan sonra akılda kalan son olaydır..
Sonuç odaklıyız biz.. Gidiş yoluna bakmıyoruz..

Hiçbir şey boşa yaşanmaz vardır bir sebebi veya sonucu her şey bittiğinde ders çıkarırsın bir şeylerden tecrübe kazanırsın. Bir sonraki adımını ona göre şekillendirirsin.

Hayır demem. Bazı duygular sonu olduğu bilinse de yaşanmalı. Güzel olandan korkmam ve gelecek hiçbir zaman net değildir. Ben her zaman yaşayarak deneyimlerim.