Sosyal farklar gibi sorunları gözmezden gelerek neden herkes birbirine yürüyor?

Toplumunsal bu yapıda bireyler, egitim durumuna, kazandığı paraya, aile yapısına göre bir yaşam tarzı belirliyor. Kim kime nasıl ayak uyduracak. Cok kısıtlı serbest zamanında Starbucks'ta kendine bir kahve söyleyip sahte sosyal bir imajla kendini iyi hissetme haliyle, asgari ücrete çalışan bir genç adam, muhtemelen aynı mekanda diğer masalarda oturan eğitimli, kariyerli bol kazançlı kadınları keserken bir anda kendi hayatına dair her şeyi unutuyor. Bu unutkan iyimserlik hali onu, o anda ortamda bulunan herkesle eşitleme yanılgısına düşürüyor. Bu yaşamın her alanında böyle sürüyor. Kimse gönül işlerinde bu kadar mutevazi olamaz. Her karşılastığımızla hayat şartlarımız aynı değil. Aşk, ayrımcıdır. Ayrımcıların en pisidir.