27 yaşına gelip hala ruh eşine rastlamamak neye işaret?

Ruh eşi olayına inanmıyorum bize uygun birçok insan var ruhumuzu taşıyabilen ona hitap eden biri olduktan sonra doğru kişi inancına girmesek daha gerçekçi olur, ilişkilerimizi de bu kadar kolay harcamayız diye düşünüyorum. Nasıl olsa benimle yaşadıklarını yaşayabileceği biri yok düşüncesiyle çok çabuk harcıyoruz ilişkileri.

Ya da napıyoruz, işte her görüştüğümüzü "hayalimdeki ideal insan, ruh eşim bu mu" diye var olmayan bir insanla karşılaştıra karşılaştıra karşımızdakini tanımaya ve olduğu haliyle kabullenmeye imkan bile tanımıyoruz.

Kimseyi olduğu haliyle tanıyamıyoruz. Sonra yalnız kalmaktan şikayet ediyoruz. Sen imkan verdin mi ki birini sevmene? İnsanın önündeki en büyük engeli yine kendisi.

Aha bu ben. Ama ben kendim için bunu normal görüyorum. Şöyle ki ben üniversiteden mezun olduğumdan beri hiç sosyal bir ortama girememiş, bütün gün evde olan, ekonomik olarak yoksul olan, işsiz olan, sürekli evde kpss çalışmak zorunda olduğu için hareketsiz olduğu için çok kilo almış olan bir kadınım. Yine ailemin muhafazakar, tutucu, korumacı olması sebebiyle buradaki çoğu kadının yaptığı gibi sevgiliyle buluşamam, sevişecek ortam yaratamam, sevişmek için hazırlıklar yapamam, hem de böyle yetiştiğimden fazla açık olamıyorum. Ben de otokontrolü yüksek olan, kendini bastıran, pasifize eden biriyim. Yani sevgili cart curt olmaması çok ama çok normal. Yalnız benim de hayata dair yalnız kalma korkum başlamış bulunmakta buna bir de işsizlik gelecek kaygısı yoksulluk korkusu eklenince daha berbat oluyorum. Bakalım inşallah uzun yıllar yaşamak nasip olmaz. Çünkü uzun yaşamayı falan gerçekten arzu eden biri değilim. 45-50 yaş yeterli. 😊

Yaşadığımız ülke şartları yüzünden bence. Ruh eşini bulmak için bi Avrupalı gibi her yere seyahat etme, sanatsal - kültürel - spor aktivitelerine katılma, kolayca iş bulup kariyerinde başarıyla yükselebilme, kitap satın alabilip okuma, en azından orta gelirli olup zorunlu ihtiyaçlarını temin edebilme olanaklarına sahip olabilseydik biz de, illaki karşılaşır bulurduk ruh eşimizi. Sadece vergi ve fatura ödeyebilmek için iş-ev ev-iş yapar hale geldiğimiz için ruh eşini görmeyi bırak, onunla karşılaşmaya zamanın veya mecalin kalmıyor. Ne kadar aktif birisi olursak ancak öyle denk gelebiliriz. İşten sonra elindeki çayla atılıp giden bir hayat sürdürüyoruz. Ruh eşini bulsan ne olacak ki? Bu düzen insanları birbirinden soğutmaya yeter de artar bile.

Evde kalmaya işaret😃
Bakınız ben😂😂
Şaka bir yana ruh eşi olayına inanmıyorum ben. Zaten kendim gibi biriyle de anlaşabilecğimi hiç sanmıyorum. Sevgi birleştiricidir. Ortak noktayı sevgi belirleyip diğer özellikleri de yan element olarak ele alıyorum. Karışık işler 🤷🏻‍♀️😀😂

Yok yok yaşıtlarımız 20 yaşında kız alıyor, bizden büyükler de anca bir baltaya sap olamamışsa bekar kalıyor ya da boşanmış oluyor. Bu aralıkta da bizler boş kalıyoruz işte komple arada bir boşluk oluştu biz kara delikteyiz 94 95 liler olarak.

İnanmıyorum deyip umudunu erkenden yitirme daha gençsin önünde uzun uzun yıllar var. Acele edip çok kafaya takma bilemezsin ansızın karşına biri çıkar başını döndürür.

Akışana bırakmak, ustelememek gerek diye düşünüyorum çünkü sanki kader senden ters ve uzak tarafa kaçırıyor o zaman da, bilmiyorum biraz teslimiyetciyim ben bu konularda.

8 milyar insanın içinde ruh eşimiz kim bilir hangi ülkenin hangi şehrinde. Allahim yaratıyorsun niye uzağa atıyorsun kurban olduğum jsjsjsj