Hiç hayatınıza son vermek istediğiniz anlar oldu mu ve nasıl atlattınız?

Şu an o dönemlerden birindeyim ve acımı bitirmek için tek yol olduğunu düşünüyorum. Bileklerimde derin kesiklerin dikişleri duruyor zaten hala, en son becerememiştim annem yakaladığında üzerine bunu yaptığım için sopa kırmıştı kafamda vura vura. Önceleri de onlarca hap falan denemiştim, ise yaramadı.
Ailemle ilişkilerim doğru gitmiyor 23 yaşındayım ona rağmen halen şiddet görüyorum, sevgilimle evlenmek istiyorum ama siyahi olduğu için ailem kabul etmez. O da beter oldu zaten yardım etmeye çalışıyor ama edemiyor. Ülkesine kaçmamızı söylüyor ama ona da mecalim yok. Öyle bıkmışım ki, sadece, saatlerce odamda boşluğu izliyorum. Bazen günde 16 saat uyuyorum, zaten odama kilitli olduğum için başka yapacağım hiç bir şey yok. Zaten buraya bunları yazıyorsam demek ki halen kurtulmak istiyorum bir umut kırıntısı var içimde, yoksa hayatına son verme düşüncesi anında neler hissedildiğini gayet iyi biliyorum, buraya yazmazdım bile. Dini sorarsanız da, nefret ettiğim doğrudur, sabah namazına bağıra çağıra kaldıran, zorla başıma örtüyü taktıran, az bir şey diz üstü giydiğimde dünyayı koparanlarin baskısı yüzünden iki dünya bir araya gelse ısınamam otomatik nefret ediyorum yani. Elimde değil.
Neyse yazmış bulundum işte buraya , bu düşünceden kurtulmak için ne yapıyorsunuz?