Psikolojik tahlil yapabilir misiniz?

Yeni tanıştığım biri baldan tatlı olsa güvenemiyorum. Sanki her şeyin kötü de olsa en eskisi en güzeliymiş gibi geliyor. Eski dostluklar, eski aşk. Bildiğim cehennem bilmediğim cennetten daha iyidir dercesine. Hem insanlara güvenmiyor ve insanları sevmiyorum hem de artık birine güvenip güzel duygular yaşamak istiyorum. Şöyle de bir durum var, yanımda duran 40 yıllık ağaçtan kırk kere şüphe ederim. Bu yüzden tam anlamıyla kendimi birine bırakıp güzel duygular hissedemiyorum. Aşık olamıyorum. Bi yanım kendini koruma mekanizması olarak yalnızlığı yeğliyor diğer yanım sevgi ve artık birine sırtını yaslamak istiyor. Kafa dengi birini asla bulamıyorum. En ufak aksilik o kişiden tamamiyle soğumama sebep olabiliyor. En güzel duygulardan mahrum kalmış gibi hissediyorum. Bunu nasıl yenerim?