Ben nasıl büyüyeceğim?

İstediğimiz için büyümüyoruz ki. Mecburiyetten büyüyoruz.

Ölmek her şeyden daha kolay zaten.

Uzun bir hayat varsa da kısaltabilirsin, o çok sorun değil.

Kısalt demedik yahu :D İstediğin an kısaltabilirsin dedim.

O zaman çoktan etmişsin zaten.

Ne güzel işte. Yaşamak için bir sebep bu. Yaşamadığın şeyler ne kadar fazlaysa yaşayabileceğin şeyler o kadar fazla demektir. Herkes gibi sende olmayanı elde etmeyi amaç edin sende. Hiç sahip olmadığın o hayata sahip olmak olsun amacın. Bu amaç seni bayağı bir oyalar zaten. :)

Tutunacağın dal sensin. Başka yok. Bulamazsın, buldukların da kırılıverir.

Ben her zaman öyle hissediyorum. Senin nasıl hissettiğinin bir önemi yok. Bazen de kazanamayacağımı hissediyorum, kazanıyorum sonra. Bazen de tam tersi. Şu an kollarını çırpsan sanki uçabilecekmişsin gibi hissetsen gerçekten uçabilir misin? Ne hissettiğinin çok bir önemi yok yani. Histir sadece, öyle gelir geçer.

Mecbur.

Başka seçenek yok ki. İş hayatı da böyle. Yorucu ama ekmeğini kazanmak zorundasın.

Yok ya, hiçbir şeyin zorunda değilsin. Doğduk diye illâ yaşacak değiliz :D Tercih meselesi bu. Basit bir ticaret aslında.

Ya boşuna mı doğdun? :D Niye öleceksin... Böyle bir seçenek de var sadece, onu da bilmek lâzım. Her zaman için, ne kadar kapsamlı o kadar iyi.

Kimse bir amaçla doğmadı. Öyle olsaydı da bu berbat bir şey olurdu. Kendi amacını kendin belirleyemezdin çünkü. Senin için önceden belirlenmiş bir amaca göre yaşamak zorunda olurdun ki bu ömür boyu esarettir.

Amaçsızlıktan bence de daha iyidir. :D Amacını bulana kadar takıl ya. Amaç arıyorsan illâki bulursun.

O da seni bulabilir ya. Yaşadığın sürece umut vardır.