Tacize uğradım ve atlatamıyorum?

Taciz ya da tecavüz teşebbüsüne uğradığımı düşünüyorum. Ama o an yanımda olan arkadaşlarımın tepkileri yüzünden kendimi buna ikna edemiyorum ve tam suçsuz olduğumu kabul ettim derken tekrardan kendimi suçlamaya başlıyorum. Olay yaklaşık 4 ay önce (18 yaşındaydım) bir gezide yaşandı. 2 arkadaşımla beraber bizi turun götürdüğü barda içtik. Ben sarhoşken arkadaşımın flörtleştiği çocuk muhtemelen ayakta duramayacak halde olduğumu görünce beni yanına çekip benimle dans etmeye, beni öpmeye başladı (istemediğim ve istemediğimi söylemeye utandığım için devamlı öpmesin diye rastgele sorular soruyodum). Gerçekten hiç olmadığım kadar sarhoş olduğum için her şeyi hayal meyal hatırlıyorum ama kendime gelmeye başladığımda onunla flörtleşen arkadaşım yoktu, onu arama bahanesiyle çıktım bardan. Bulduğumda ağlıyodu, bana başka biriyle ilgili bir şey olduğunu söyledi ama sonradan öğrendiğime göre ben çocukla dans etmeye başladığım için sinirlenip çıkmış. O arada ben de ağlamaya başladım, çocuk tekrardan yanıma gelip beni önce sakinleştirmeye çalıştı, sonradan her şeyin benim suçum olduğunu ve bana istediğini yaparsa affedileceğimi falan söylemeye başladı. Bunun nereden çıktığını hatırlamıyorum ama sarhoş olduğum için düzgün algılayamadığımdan ve devamlı bana bunu söylediğinden gerçekten öyle olduğunu düşündüm. Otobüse bindiğimizde elimi tutup kendi cinsel organını okşattı, diğer elini de ağzıma sokup beni susturdu, arkadaşımı aramak istediğimde çantamı da alıp başka koltuğa koydu. Ben durmadan ağlıyodum, bir ara kaçamayacağımı anladığım için bana ne yaparsan yap ama lütfen sonrasında beni otel odama götür diye yalvarmaya başladım. O da gece benim yanımda kalacaksın yoksa kimse seni affetmez diyince iyice korkup çığlık attım. Sonrasında o kaçtı, arkadaşlarım yanıma geldi, ben onu benden uzak tutun diye ağlarken beni susturup olay çıkarma dediler. Bütün gece ağladım, panik ataklar geçirdim. Sonraki gün de arkadaşlarıma sorduğumda beni geçiştirdiler. Olaydan sonra arkadaşlarımla görüşmemeye başladım. Ama şimdi tekrardan anlatırken bile ne kadar suçlu olduğumu düşünüyorum. O zamandan beri dışarı çıkmamaya başladım, insanlarla muhattap olmak zor geliyor ve cinsel ilgimi tamamen yitirmiş hissediyorum. O çocuğa benzer birini görünce bile panik olup titremeye başlıyorum. Kimsenin bana dokunmasını istemiyorum ve çocuğun organının elimdeki hissini unutamıyorum. Bunu kimseden onay almak için ya da yardım istemek için yazmadım aslında. olayı tekrardan anlatmaya ihtiyacım vardı. Bu histen kurtulmak istiyorum ama kimsenin de yardım edemeyeceğinin farkındayım