Neyi yanlış yapıyorum neyin cezası bu?

Hayatım boyunca hiç yaşıtlarım gibi olmadım yaşıtlarımın tek derdi aşk ilişkiyken ben hep uzak durdum bunlardan babasız büyüdüm ve erkek çocuklarını üstün tutan bir ailede yetiştim elimden geldiğince değiştirdim bu kuralı çünkü kimse cesaret edemedi buna ve bunu başardım da artık herkesi eşit görüyor ailem fakat bunu yaparken şunu fark ettim ki tükenmişim. Artık istediğimi giysem de çıksam da hevesim yok ya da ne bilim okula göndermemişlerdi o dönem ailem kız çocuğu okumaz diye şimdi de oku diyorlar hevesim yok. Elimden geldiğince ders çalışıyorum 20 yaşındayım açıktan liseyi haka bitiremedim sorunlardan dolayı ve 20 yaşında olup yaşıtlarımın temizliğini yapıyorum onların girdiği wcleri temizliyorum bulaşıkları yıkıyorum kendimi ezik hissediyorum hep aynı yaşta olmamıza rağmen benden fazla olanağa sahipler isyan etmek haddim değil yapmamaya çalışıyorım ama hep maddi sıkıntı yaşayıp dostlardan kazıp yiyip bu yaşımda bi sürü şeyler şahit olup eziklenip böyle devam etmek yoruyor beni artık haketmiyor muyum acaba diyorum bazen mutluluğu iyi yaşamı gerçek sevgiyi dostluğu düşünüyorum hep ama bir türlü bir yere gelmiyorum hep aynı sorunlar aynı problemler neden böyle bilmiyorum ama artık yoruldum okul desen zaten liseyi bir türlü bitiremiyorum işten zamanım kalmıyor çalıştığım yerde de hep yaşıtlarım var ve hepsi belli etmeden üstten bakıyorlar bu da zoruma gidiyor çok yoruldum bu durumdan aşk ilişkilerinde hiç iyi değilim sadece birini sevdim ve o da olamdı onda takılı kaldım durdum sonrasında tüm hislerimi kaybettim ne yapmam gerekiyor hiç bir fikrim yok sadece çok yoruldum artık annemi çok seviyorum ona belli etmemeye çalışıyorum bunları o da zor zamanlar geçirdi diye ve kimseye anlatamadığım içinde buraya yazmak istedim