Annemle tartıştık, bayrama geleceğim evde misin yazdım, bayram ya gel dedi. Bayram olmasa peki? Bozuldum, gelmiyorum dedim?

Ya tavir yapior, yaziorum cvp felan vermiyor. Bugunde iste bayram icin yazdim oda bayrama geliom gel dedi. Bende tavir yapma geldigimde dedim oda onu onceden dusunecektin dior... bir anne boyle olur mu ya... neyin tavri peki? Sevmedigim insanlarla samimi olmani istemiyorum dedigim icin... kalsin gelmiyoruz dedim...

Ya beni disladilar hep. Ben sonunda oyle hissetim dogal olarak. Annem herseyi gordu ve cok tartistik annemle. Annem bana hatta birkerrsine kiskanma dedi... ben neler yuttum... simdide birsey olmamis gibi samimi bir sekilde yazisiyor onlarla... bende samimi olmani istemiyorum yoksa bitti artik dedim... yeter ama insan annasinin yaninda dursun ister... oda bagirdi kapadi telefonu. Bende buna ragmen yazdim evdemisin diye aldigim cevaplara bak yeter biktim artik

Benim sucum ne ozaman? Bana hep beceriksiz dedi ama onlari hep övdü. Onlarda biliyor bunu uzerime oynadilar. Annemde agladi zoruna gittigi icin ama hep kendisi izin verdi. O kadar derin bir yara olustu ki icimde evliyim ama hala dün gibi aklimda hersey ve hala annemle ana kiz olamadik.

Yine onlarin hakkindan kendim geliyorum. Ama annem boyle yaparsa beynim duruyor.

Nasil yani?

Ben kendimden eminim zaten guclenmiyorum sinir oluyorum ben. Bu bayram gitmiyecegim onun tek kizi var oda benim. Artik kabul etmiyecegini hep alttan aldim. Yeter

Gitsemde gitmesemde birsey degismiyor zaten en azindan kendimi ezdirmem artik

Annem bilsin yeter baskasi icin hareket etmiyorum zaten

Annemle hic ana kiz olamadik. Surekli kendi ailesini kendi kuzenlerini sectigi icin. Ben cok kotuyum onlarla oda gozume sokar gibi hep iyi oldu. O yuzden sordum evdemisin diye